قله گزآنایورد چاپ
گزارش برنامه - گزارش برنامه های اجرا شده
دوشنبه, 18 مرداد 1389 ساعت 15:23

گزارش برنامه گزآنایورد

 

هدف برنامه: صعود قله گزآنایورد (3100 متر)

نوع برنامه: کوهپیمائی

سرپرست: محمد شاکری موحد

گزارش نویس: محمد شاکری موحد

شروع برنامه: ظهر پنجشنبه، 6 خرداد ماه 89

پایان برنامه: جمعه شب 7 خرداد ماه

منطقه اجرا: استان تهران، بخش کوهسار، روستای ولیان

وسیله نقلیه: مینی باس

هزینه برنامه: 000/110 هزار ریال

نحوه دسترسی: با ماشین (همه جور ماشین)، اتوبان کرج – قزوین، بخش کوهسار، روستای ولیان.

 

شرح منطقه:

قله گزآنایورد قله ای کمتر شناخته شده در ارتفاعات مشرف به منطقه طالقان بوده؛ که علیرغم ارتفاع نسبتا کم (3100 متر)، دارای مسیر صعودی بسیار زیبا می باشد.

مبدأ صعود این قله روستای ولیان از توابع بخش کوهسار از استان البرز (کرج) می باشد.

مسیر صعود از داخل روستا به سمت رودخانه و پس از آن در مجاورت رودخانه ادامه می یابد.

کل مسیر تا قله پاکوب بوده و تا فاصله کمتر از یک ساعتی قله، آب آشامیدنی در دسترس می باشد.

 

 

مسیر فاقد جانپناه می باشد، ولی در فاصله 2 ساعتی از روستا و در کنار بزرگترین چشمه مسیر، فضایی مسطح و مناسب برای برپایی حداکثر 4 چادر موجود است.

منطقه دارای امنیت کامل ولی فاقد امکانات امدادی بوده و تا قسمتهایی از مسیر، به صورت خانوادگی نیز قابلیت صعود را دارد، تا مقداری بعد از روستا سیم کارت های همراه اول دارای آنتن دهی می باشند.

 

توضیح برنامه:

روز اول:

ظهر روز پنجشنبه به اتفاق 15 نفر از همراهان با یک می نی باس به سمت تهران حرکت کردیم.

پس از گذشتن از کرج، وارد اتوبان کرج – قزوین شده و پس از طی تقریبا 15 کیلومتر، در سمت راست با تابلوی راهنمای کوهسار، وارد فرعی می شویم. و پس از طی مقداری از مسیر، باز به سمت راست از جاده فرعی نیز جدا شده و به سمت روستای ولیان ادامه مسیر می دهیم. جاده تا خود روستا، آسفالته بوده و از کیفیت مناسبی برخوردار است. طول جاده فرعی (فاصله روستا از اتوبان) تقریبا 25 کیلومتر است.

در ساعت 5 عصر وارد روستا شدیم و پس از تقسیم بار گروهی و آماده شدن دوستان، در ساعت 6 عصر شروع به پیمایش مسیر کردیم.

تمامی مسیر در روز اول (حدود 2 ساعت) در کنار رودخانه بوده و دارای مناظر بسیار بدیع و زیبا می باشد.

 

 

در حدود ساعت 8 شب، به کنار چشمه ای در مسیر رسیدیم که طبق نظر راهنما تنها جا در مسیر بود که قابلیت شب مانی و برپایی چادر برای تیم ما را داشت.

هوا در این روز و همچنین روز بعد، کاملا آفتابی بود و دمای هوا در سردترین ساعات شب، تقریبا 15 درجه بالای صفر بود.

پس از برقراری کمپ، بقیه ساعات تا زمان خواب به تفریحات معمول گذشت.

 

روز دوم:

صبح زود (ساعت 5) بیدار باش و شروع صعود بود. پس از طی حدود یک ساعت، چند تن از دوستان که قصد صعود نداشتند، در مسیر ماندند و بقیه ادامه مسیر دادیم. مسیر از کمپ تا قله دارای چندین آبشار بسیار زیبا و نسبتا بلند هست که شعف صعود رو چندین برابر می کنه.

پس از حدود 2 ساعت دیگر، از رودخانه جدا شده و وارد دره منتهی به یال صعود در سمت چپ رودخانه می شیم و در کنار چشمه ای که در اواسط دره قرار داره برای صبحانه توقف می کنیم.

پس از صبحانه و با نظر راهنما یکی از مسیرهای صعود (قله 2 مسیر در این داره) رو انتخاب کردیم.

 

 

پس از 2 ساعت تلاش دیگه، که در یک قسمت کوچیک (حدود 10 دقیقه) درگیری با سنگ داشت؛ موفق به صعود قله شدیم.

 

 

در بازگشت مسیر متفاوتی از صعود رو انتخاب کردیم و از روی یال مشرف بر دشت طالقان برگشتیم. که در گردنه این یال، تصویری بسیار زیبا و بدیع از دشت طالقان و قله های شاه البرز، و کل منطقه تخت سلیمان و علم کوه روبروی مان بود.

 

 

پس از مقداری استراحت در این گردنه، و گرفتن تعدادی عکس، به سمت پائین ادامه مسیر دادیم.

کل مسیر در صعود و فرود آکنده از گیاهان مختلف و دارویی و خوراکی نظیر گلپر، تره کوهی، شنگ، آویشن، چای کوهی و... می باشد.

 

 

در حدود 2 عصر به محل کمپینگ بازگشتیم و پس از صرف نهار و جمع آوری کمپ، به سمت پائین حرکت کردیم و پس از طی حدودا 2 ساعت در روستا بودیم.

 

نفرات شرکت کننده:

محمد شاکری – ابوالفضل ستوده – محمد نادعلی نسب – شاهرخ کرمی – سید علی حسینی، محمد اشعری – حشمت آرندیان – متین رضوانی – محمد رضایی – و.....

 نقشه جی پی اس مسیر در اینجا و تصاویر برنامه در اینجا قابل دسترسی می باشد.