قله خشچال چاپ
گزارش برنامه - گزارش برنامه های اجرا شده
سه شنبه, 19 مرداد 1389 ساعت 15:14

گزارش برنامه خشچال

 

هدف برنامه: صعود قله خشچال (4180 متر) و بازدید از دریاچه اوان و قلعه الموت

نوع برنامه: کوهپیمائی

سرپرست: شاهرخ کرمی

گزارش نویس: حمید قاسمی زاده

شروع برنامه: صبح پنجشنبه 27 خردادماه 89

پایان برنامه: جمعه شب، 28 خردادماه 89

منطقه اجرا: استان قزوین، الموت.

وسیله نقلیه: ون

هزینه برنامه: 000/150 ریال

نحوه دسترسی: با ماشین (همه جور ماشین).

 

شرح منطقه:

دریاچه اوان ( او = آب + ان = پسوند مکان ) به معنی جایگاه آب، یکی از ده دریاچه آب شیرین ایران به شمار می آید که در کنوانسیون بین المللی 1973 رامسر به ثبت رسیده. دریاچه اوان در 75 کیلومتری شمال شرقی قزوین میان حلقه های چهار روستای : اوان ، وربن ، زواردشت ، و زرآباد قرار دارد.

ارتفاع متوسط حوضه آبخیز اوان 2081 متر است و با شیبی میانگین 30% یک حوضه پرشیب به شمار می آید.

 

 

دریاچه اوان به نظر می رسد میلیون ها سال پیش در اثر یک زمین لرزه لغزش بزرگ به وجود آمده و بیشتر از چشمه های درون جوش تغذیه می شود؛ و با محاسبه حاشیه مرطوب آن مساحتی نزدیک به 90000 متر مربع دارد.

این دریاچه که با چشم اندازهای مسحور کننده اش و همنشین با قله های افسانه ای الموت همچون نگین زمردین بر سینه کوهساران البرز مرکزی می درخشد و گردشگران داخلی و خارجی بسیاری را در چهار فصل سال به خود جذب می کند، یکی از قطب های توسعه توریسم کشور به شمار می آید.

حیات وحش این حوزه آبخیز شامل پلنگ، خرش قهوه ای، روباه، شغال و  پرندگان بومی و مهاجر، عقاب ها، شاهین، جغد، بلدرچین، حواصیل خاکستری، دارکوب و... و همچنین ماهی های قزل آلای رنگین کمان، کپور، کولی، سیاه ماهی، اردک ماهی و...  می باشد.

در نزدیکی این دریاچه ، دریاچه دیگری به نام الویوم وجود دارد که بیشتر مردم از آن بی خبرند.

 

 قله خشچال ( 4180 متر)

این قله را می توان از مسیر راه قزوین – الموت – زواردشت نظاره کرد. زواردشت در قسمت شمالی دریاچه اوان قرار دارد.

برای رسیدن به قله مرتفع خشچال، از کنار دریاچه، دو مسیر صعود وجود دارد: مسیر اول از طریق راهی است که از بالای دریاچه به طور مستقیم تا قله پیش می رود و مسیر دوم از درون دره زواردشت تا زیر قله ادامه می یابد. این مسیر به محلی به نام چشمه گلپری می رسد که علاوه بر چشمه، دارای پوشش انبوهی از بوته زارهای گلپر نیز هست.

 

توضیح برنامه:

روز اول:

زمان حرکت به مقصد دریاچه اوان و قله خشچال پنجشنبه ساعت 5 صبح از ابتدای خاکفرج بوده و برنامه حرکت به علت تاخیر یکی دو نفر از افراد با 50 دقیقه تاخیر شروع شد.

در ساعت 8:20 وارد بوئین زهرا شدیم که تصمیم گرفتیم صبحانه را در پارکی در بوئین زهرا بخوریم که بسیار دلچسب بود و بعد از خوردن صبحانه شروع به حرکت به سمت قزوین کردیم که در مسیر راه بچه ها تصمیم گرفتند که هندوانه بخرند، 2 نفر راهی شدند برای خرید هندوانه و بعد از چند دقیقه دیدیم که دست خالی برگشتند. پرسیدیم چی شد؟ که گفتند قیمت فضائی است و این شد که قید هندوانه را زدیم.

در ساعت 10:20 وارد قزوین شدیم و بعد از چند بار آدرس پرسیدن به سمت الموت راهی شدیم در مسیر راه بودیم که آقای بافرانی (راننده گروه) متوجه شد که ترمز ماشین بد کار می کند که مثل اینکه لنت ترمز تمام کرده بود و تصمیم گرفتیم اولین روستا توقف کنیم. به اولین تعمیرگاهی که رسیدیم گفت ما تعویض نمی کنیم و آدرس تعمیرگاه دیگری را داد و دومی همین طور و سومی هم همینطور و در آخر طلسم شکسته شد، تعمیر گاه چهارمی قبول کرد تا لنت ترمز را عوض کنه که در این فاصله بچه ها از فرصت استفاده کردند. عده ای از بچه ها به سراغ درخت توت که در فاصله 50 متری تعمیرگاه بود رفتند و دلی از عزا درآوردند و عده ای هم از آفتاب شدید به سایه هجوم برده بودند.

در ساعت 14:30 وارد منطقه دژ الموت شدیم و بعد از طی کردن 340 پله وارد خود دژ الموت شدیم و اولین چیزی که توجه ما را به خودش جلب کرد راهنمای دژ الموت بود که سر تا پا سفید پوش و با توضیحات کامل ما رو همراهی می کرد.

 

 

در ساعت 15:40 از دژ الموت به سمت دریاچه حرکت کردیم و در ساعت 16:50 وارد دریاچه شدیم و در ساعت 15:10 بساط نهار را پهن کردیم. خوردن نهار با صدای قورباغه های دریاچه، خود تنوعی است در برنامه کوهنوردی. بسیاری از طبیعت گردان با اتومبیل و چادرهای خود به کنار دریاچه آمده و چادر خود را برای شب مانی برپا کرده بودند. در ساعت 22:15 بچه ها تصمیم به خوردن شام گرفتند و ما هم تصمیم گرفتیم بساط شام را مهیا کنیم که تا ساعت 23 ادامه داشت.

 

 

روز دوم:

ساعت 4:30 صبح، قبل از طلوع آفتاب آقای کرمی (سرپرست گروه) ما را بیدار کرد، 7 نفر از بچه های گروه مهر و آقای بافرانی (راننده گروه) کوله ها مون رو بستیم و سرحال و پر از انرژی آماده شدیم برای فتح قله خشچال.

راس ساعت 4:45 چراغ پیشانی ها روشن و با جلو داری آقای شیخ نژاد شروع به حرکت کردیم و با دریاچه خداحافظی کردیم و بعد از گذر از روستای بالای دریاچه در ساعت 5:35 دقیقه بچه ها تصمیم گرفتند لباساشون رو عوض کنند و در ادامه مسیر کم کم به سمت یال کم شیبی که سمت راست ما بود متمایل شدیم و از بالا به دریاچه که نگاه می کردیم دریاچه به مانند نگینی که درختان آن را در بر گرفته اند زیبایی دو چندان داشت.

 

 

هوا خنک و مرطوب بود و بادی هم نمی وزید، بعد از مدتی در ساعت 7:30 به چشمه آبی رسیدیم که تصمیم گرفتیم صبحانه را در کنار چشمه بخوریم که تا ساعت 8:30 به طول انجامید و بعد از گرفتن چند تا عکس یادگاری شروع به حرکت کردیم که پاکوب هم راه را به خوبی به ما نشان می داد. پوشش گیاهی متنوع و زیبا می شد به طوری که دامنه ها پوشیده از ریواس و گون بود که زیبایی خاصی به ارتفاعات منطقه داده بود. در ساعت 10:15 بود که به دامنه رسیدیم، تکه هایی از خاک زیر و رو شده بود که بعد متوجه شدیم که پرنده ای خاک را برای کندن گیاه موسیر کنار زده و خودمون هم اطراف آن چند تا گیاه موسیر پیدا کردیم.

وجب به وجب مسیر زیبا و دیدنی بود. و بالاخره بعد از گذشتن از شیب به جاده خاکی رسیدیم که مسیر را به ما نشان می داد و در مسیر به معدن سنگ برخوردیم. در ساعت 12:20 چند نفر از بچه ها تصمیم گرفتند همان جا استراحت کنند و با توجه به کمبود وقت تصمیم گرفتیم دیگر منتظر بچه هایی که عقب بودند نمانیم و تصمیم گرفتیم هر چه سریعتر دو نفری با هم قله را صعود کنیم و حرکت کردیم. در بسیاری از دهلیزهای بین سنگ ها که تا نزدیکی قله ادامه داشت برف وجود داشت، با احتیاط تمام از بین سنگ ها و برف ها گذر کردیم. 300 متر مانده به قله باد شدیدی می وزید که مجبور شدیم لباسهامنو بپوشیم و ادامه مسیر دهیم.

 

 

در ساعت 13:35 بر بلندترین نقطه الموت می ایستیم و خستگی 8 ساعت صعود با ایستادن بر روی قله از تنمان بیرون می رود. یک ساعت برای استراحت و گرفتن چند تا عکس یادگاری بر روی قله توقف می کنیم و به نظاره کوه های اطراف می نشینیم که در زیر پوششی از مه فرو رفته است. از دور دست در شمال شرق کوه های علم کوه و سیاهلان را می توان دید.

با احتیاط از بین سنگ ها و برف های نزدیک قله فرود می آییم و به سمت دریاچه روان می شویم و با توجه به کم بودن وقت لذا تمام سعی و تلاش خود را تا ساعت 18:15 کردیم تا خودمون رو به دریاچه برسونیم.

سریع وسایل مون رو جمع می کنیم و به سمت قم راه می افتیم و تصمیم گرفتیم برای صرف شام به قزوین برویم که ساعت 22:15 به رستوران رفتیم و پس از صرف غذا در ساعت 22:45 راهی قم شدیم.

با همین خاطرات شیرین این سفر، ساعت 2 شب به قم رسیدیم و از دوستان جدا می شویم و این چنین بازدید از دریاچه اوان و قله خشچال را به خاطرات خود اضافه می کنیم.

نفرات شرکت کننده: شاهرخ کرمی، علیرضا شیخ نژاد، سعید بکائی، فرح هدایتی، ابراهیم زارعی، محمد اشعری، حمید قاسمی زاده، سعید ملک تبار، محمد افصحی، مریم طالب.

سایر تصاویر برنامه را در اینجا ببینید.