چگونه یک گزارش برنامه کامل بنویسیم؟ چاپ
مقالات - مقالات
چهارشنبه, 20 مرداد 1389 ساعت 15:00

نویسنده: سرکار خانم لیلا عزیزی

 

پيشگفتار:

بارها برايمان پيش آمده که برای کسب اطلاع در مورد يک مکان ( شهر، روستا، قله، کوير، جنگل و...) اقدام به جمع آوری اطلاعات از دوستان، کتابها و يا  از فضاهای مجازی نموده ايم. اين اطلاعات از کجا آمده و ما به دنبال چه جوابهايی در آنها هستيم؟ چه کسی اين اطلاعات را جمع آوری نموده و طبق چه قالبی آنها را نوشته است؟ اين شخص برای چه منظوری و چه ميزان وقت صرف نوشتن کرده است؟ و اصلا" نام اين شخص و نوشته اش چه می تواند باشد؟

هدف ما جواب دادن به اين سوالات در کوتاهترين و مفيدترين شکل ممکن است، به نحوی که نه موردی از قلم بيفتد و نه اينکه آنقدر طولانی باشد که شما را از خواندن منصرف نمايد.

 

مقدمه:

گزارش برنامه چيست و هدف از نوشتن آن چيست؟

يک گزارش برنامه بيانگر محتوا و نتيجه اجرای يک برنامه با ذکر جزئيات فنی و کاربردی آن برای استفاده خودِ گزارش نويس يا ارائه به ديگران جهت استفاده است. پس هدف از نوشتن گزارش می تواند:

1- مرور برنامه به صورت مجازی و استخراج خطاهای احتمالی برای جلوگيری از عدم تکرار آنها در نوبت بعدی اجرای برنامه و بايگانی آن در آرشيو شخصی يا در سابقه گروه.

2 - به نمايش قراردادن آن در وبلاگ يا وبسايت شخصی يا گروه يا فرستادن آن برای دوستان و ساير متقاضيان جهت استفاده از آن به عنوان يک منبع قابل استناد جهت اجرای برنامه  توسط آنها – باشد.

با اندکی توجه به تعريف و هدف يک گزارش می توان فهميد که مسئوليت گزارش نويس می تواند بسيار مهم باشد، مگر اينکه گزارش نويس بخواهد با نام گزارش اقدام به نوشتن خاطرات تلخ و شيرين خود از يک برنامه نمايد بدون اينکه اهداف خوانندگان را برای خواندن آن مدِّ نظر داشته باشد. البته نويسنده باهوش می تواند از ميان همين خاطرات تلخ و شيرين نکات مثبت و منفی يک برنامه را از ديدگاه کوهنوردی و کاملا" بيطرفانه نقد و بررسی نمايد، پس حتی اگر ما عادت يا علاقه به نوشتن به صورت داستان و خاطره نيز داشته باشيم می توانيم به آن منظر فنی دهيم و با کمی صرف وقت گزارشمان را سمت و سويی ماندگار و کاربردی ببخشيم.

لازم به ذکر است وقتی که می خواهيم گزارشمان منبع قابل استناد برای اجرای آن توسط ديگران باشد و آن را خيلی راحت به معرض نمايش در فضاهای مجازی قرار می دهيم نبايد فراموش کنيم که با اينکار تا حدی  سرنوشت  خوانندگان  گزارش  برای  اجرای آن برنامه  را دست می گيريم. چرا که تک تک کلمات و راهنماييهای ذکر شده در نوشته ما می تواند نقش مهمی در گام برداری ديگران در آن برنامه باشد. پس بياييد  ايمنی خوانندگان  را در نوشتن مد نظر داشته باشيم!

 

تاريخ برنامه

چرا تاريخ می تواند مهم باشد؟ زيرا برنامه ما می تواند در 4 فصل مختلف سال يعنی: بهار، تابستان، پاييز و زمستان اجرا شود.

در بهار - هوا متغير و رودخانه ها پرآب و گذر از آنها وقتگير و  بسياری از پاکوبها ممکن است توسط سيل از بين رفته باشد، در عوض چشمه های فصلی  پرآب است.

در تابستان - هوا گرم و در ارتفاعات پايينتر از قله حتی می توان بدون چادر هم شب را تا صبح گذراند و بسياری از دره ها به دليل کم آبی يا خشک شدن رودخانه های فصلی قابل عبور بدون ترس از خطر سيل می باشد ولی در عوض چشمه های فصلی خشک شده و ممکن است برای تهيه آب آشاميدنی با مشکل مواجه شويم.

در پاييز - روزها کوتاهتر و زمان صعود کاهش می يابد، بارندگيها شروع و در ارتفاعات بالا همراه با بارش برف که ممکن است غافلگيرمان کند و خطر صاعقه افزايش می يابد که هنگام انتخاب شب مانی يا شرايط اضطراری برای بيواک کردن بايد دقت کنيم.

در زمستان - گذرها تغيير کرده و صعودها ی ما تماما" از روی يالها صورت می گيرد و انتخاب مسير مناسب فرود در روز و شب بسيار مهم است، چرا که دره ها با خطر ريزش بهمن همراه بوده و گاهی در روز با تابش آفتاب و شل شدن برفها از برخی مسيرها نمی توان به راحتی گذر نمود. پس زمان گذرها افزايش می يابد و تجهيزات صعود و شب مانی با فصلهای ديگر متفاوت است.

 

آشنايی با ابزار گزارش برنامه نويسی

همانند هر فعاليت ديگر در زندگی روزمره که ابزار خاصی دارد برای نوشتن گزارش برنامه هم ابزار،  نياز داريم:

1- ابزار شخصيتی: شايد کلمه من درآوردی به نظر آيد ولی بدانيم که 1- انگيزه 2- دقت 3- حوصله 4- مسئوليت پذيری - از ابزارهای بسيار مهمی هستند که گزارش نويس لازم است در خود تقويت نمايد تا نتيجه کارش بی نقص باشد. نه اينکه با خواندن اين موارد از کار شانه خالی کرده و آنرا به ديگری بسپاريم، فراموش نکنيم که شايد قلم ما تواناست ولی خود از آن غافليم. پس بياييد تمرين کنيم تا حس مفيد بودن و کارا بودنمان را احساس کنيم.

2- ابزار کاربردی شامل:

  2-1- قلم و کاغذ- برای قلم می توانيم از خودکار يا مداد استفاده نماييم ولی يادمان باشد که در ارتفاع و سرما خودکار کار نمی کند، پس بهتر است هر دو همراهمان باشد. برای کاغذ بهتر است آن را به قطعات کوچکتر قيچی کرده و با ماشين دوخت به هم وصل کنيم و يا از دفترچه های يادداشت جيبی استفاده نماييم که چون جلد ضخيم و ضد آب دارد سالم مانده و يادداشتهايمان آسيب کمتری می بيند.

2-2- قطب نما و GPS   – دو ابزار مفيد برای جهت يابی و ثبت نقاط حرکتی تيم يا نفر که کار با آنها مستلزم آموزشهای خاص خودش است و نمی توان در چند جمله يا صفحه آنرا خلاصه نمود. لازم به ذکر است که GPS   می تواند کار قطب نما را انجام دهد ولی اگر دسترسی به آن نداريم می توانيم جهت های کلی را از روی علائم مسير با قطب نما مشخص نماييم. يا در موارد طوفان و بوران جهت کلی حرکت را در صعود يا فرود مشخص کرده و با اينکار تيم را به مسير ايمن هدايت نماييم.

2-3- نقشه های توپوگرافی- اين نقشه ها در دو سايز 50000/1 و 25000/1 در سازمان جغرافيايی ارتش موجود است که می توان تهيه نمود. اين نقشه ها عوارض زمين را مشخص نموده و قبل از برنامه و حين برنامه می توان با استفاده از GPS   محل و موقعيت خود را روی آن بيابيم و مسير درست را انتخاب کنيم. نحوه کار با اين نقشه ها در کلاسهای نقشه خوانی و جهت يابی در کوهستان توضيح داده می شود.

2-4- دوربين عکاسی- برای ثبت نشانه هايی مانند نمای کلی قله و خط الراس از روستا و در حين صعود، شکل پناهگاه يا جانپناه، نمای قله های اطراف از قله موردنظر و فرم کلی يالهای فرود، محل های مناسب چادر زدن و آبشخورها، و هر نشانه ديگری که به نظرمان می تواند برای خواننده مفيد باشد.

2-5- ساعت- برای سنجش زمان حرکت تيم با توجه به تعداد نفرات و سطح آمادگی آنها (آماتور يا حرفه ای) هر چند که اين زمان خيلی قابل استناد نيست ولی دقت در ثبت درست  آن برای انتخاب زمانبندی مناسب در تکرار برنامه بسيار مهم بوده و بايد زمان استراحتها و صرف غذا از آن کم شود.

 

طريقه نوشتن گزارش برنامه:

حال با اين توضيحات می خواهيم اقدام به نوشتن گزارش نماييم، جدول زير يک فرمت کامل برای نوشتن گزارش برنامه های کوهنوردی است که توسط دوستان و همنوردان در گروه کوهنوردی نمونه تهيه شده است. اين فرمت بارها و بارها توسط دوستان فنی در گروه مورد بازبينی و اصلاح قرار گرفته تا به شکل زير درآمده است. اين فرمت می تواند منبع کاملی برای صعودهای داخلی به حساب آيد. برای روشن شدن ابهامات، توضيحات هر بخش در همان کادر نوشته می شود، تا مطالعه آن راحت تر باشد.

 

نام برنامه         

شامل نام قله مورد نظر يا نام مسيری که بايد طی شود، می باشد. مثلا" قله توچال

هدف برنامه

هدف می تواند شامل صعود به يک قله، پيمايش منطقه ای جنگلی يا کويری يا دره ای و یا شناسايی و پيمايش مسيری جديد در منطقه مورد نظر باشد.

نوع برنامه

1- گلگشت (سبک، همگانی با پياده روي کوتاه مدت، کمپينگ در مناطق خوش آب و هوا) 2- نيمه سنگين (برنامه های 1 روزه کوهنوردی و صعود به قله در شرايط آب و هوايی خوب، برنامه های منطقه گردی 1 الی 5/1 روزه در شرايط آب و هوايی خوب) 3- سنگين (برنامه های چند روزه کوهنوردی و منطقه گردی، پيمايش خط الراس) 4- فنی (برنامه های کوهنوردی که در زمستان برای اجرا نياز به ابزار و حمايت دارند، سنگنوردی و ديواره نوردی، صعود يخچال، فرود از آبشار و يا هر برنامه ای که شرکت در آن مستلزم به کارگيری ابزار فنی و آشنايی کامل با نحوه کار با آنها باشد).

سرپرست

نام سرپرست آن برنامه

تاريخ اجرا

تاريخ شروع و پايان برنامه

نام استان، شهر يا ده که برنامه از آنجا آغاز می‌شود

مثل: استان لرستان- شهرستان درود- روستاي پنبه ريز

 

نحوه دسترسي به شهر يا روستاي صعود از تهران

در اين قسمت بايد تمام دسترسی ها ی زمينی و هوايی ذکر شود. برای مثال نحوه دسترسی به روستای پنبه ريز برای پيمايش دره نگار:

1-                         قطار لوکس درجه 1 به قيمت هر نفر 4535 تومان از تهران به مقصد انديمشک که در درود ايستگاه دارد.

2-                         اتوبوس از ترمينال جنوب تهران به مقصد درود.

وانت برای رسيدن به مبدا حرکت، هر وانت به قيمت 25000 تومان.

 

مسير رفت (محل شروع و مختصات جغرافيايي)

1- آغاز هر برنامه معمولا" يک روستا می باشد که بايد نقطه شروع حرکت و مشخصات آن قسمت به طور کامل ذکر گردد، زيرا برخی روستاها پای صعود چندين قله و يا ترکيبی از قله و مسيرهای پياده روی می باشند که در موقع شروع حرکت دو مسير از هم جدا شده و يا قسمتی از مسيرها مشترک و سپس از هم جدا می شود. توجه نکردن به اين مورد گاهی موجب اشتباه تيم و از دست دادن زمان و اتلاف وقت می شود.   

2- نوع مسير حرکت می تواند دشت و پاکوب کفی، يا پاکوب با شيب ملايم و يا تند روی يالها  باشد. پاکوب گاهی روی شن اسکی ها ايجاد شده مانند مسير رسيدن از روستای جانستون به دشت جانستون که بعد از جدا شدن از حريم رودخانه پاکوبی با شيب ملايم روی مسير شن اسکی داريم. البته هيچ گاه شن اسکی مسير مناسبی برای صعود نيست ولی گاهی اين امر اجتناب ناپذير است و بايد در انتخاب مسير روی شن اسکی ها نهايت دقت را نمود و در مسيرهای ريزشی اقدام به صعود ننمود. همچنين می تواند مسير حرکت در بستر رودخانه ( پيمايش تنگه واشی) و يا ترکيبی از پاکوب دره ای و بستر رودخانه (پيمايش دره نگار) باشد.

جان‌پناه‌ها (محل و مختصات جغرافيايي)

جانپناه ها روی قله ها و يا قبل از قله روی يالها و محلهای مناسبی که کمتر در معرض وزش باد باشد، احداث می شود. جانپناهها به شکل 1 يا 2 طبقه، فلزی يا سنگی مشاهده می شود. معمولا" جانپناههای فلزی را با رنگ روشن (قرمز و زرد) رنگ آميزی می کنند تا از فاصله دور قابل تشخيص باشد. گاهی جانپناهها در نزديکی چشمه های دائمی و يا فصلی احداث می شود و معمولا" کنار آنها جای زدن 1 يا چند چادر وجود دارد. ظرفيت جانپناهها متغير است، مثلا" جانپناه بارگاه در جبهه جنوبی دماوند جزو جانپناههای بزرگ به حساب می آيد و جانپناه قله توچال جزو جانپناههای کوچک به حساب می آيد. تمامی اينها که گفته شد نه از منظر نگاه تخصصی به جانپناهها گفته شد که از تخصص بنده خارج است، بلکه تنها بيانگر مواردی است که می تواند برای ثبت مشخصات يک جانپناه به غير از مختصات جغرافيايی آن مورد توجه قرار گيرد.

مختصات جغرافيايي قله

شامل طول و عرض جغرافيايی و ارتفاع  قله که با GPS   قابل ثبت می باشد.

مسير برگشت (محل اتمام و مختصات جغرافيايي)

می تواند همان مسير رفت از روی يال يا شن اسکی باشد و يا اينکه فرود از جبهه ديگری صورت گيرد. در هر حال اگر مسير برگشت با مسير رفت يکی نباشد بايد مختصات و يا مشخصات يال يا شن اسکی فرود و فاصله و موقعيت آن از قله را مشخص نماييم. (مثلا" مسير فرود از جبهه شمالی و با گرای صفر از پاکوب مشخصی بعد از صعود قله جدا می شود). 

نوع مسير

پاکوب، مالرو، شن اسکی، درگيری با سنگ، صعود و فرود با ابزار و حمايت که در بحثهای فنی و ابزارگذاری بايد نوع کارگاهها اعم از طبيعی و مصنوعی و ساير مشخصات فنی مسير کاملا" مشخص شود (البته اين بحث کاملا" تخصصی است و مثالهای بنده نمی تواند همه جوانب کار را تحت پوشش قرار دهد و از حيطه تخصص بنده خارج است).

ويژگي برجسته منطقه (حيوان، گياه)

نمای کلی از پوشش گياهی و جانوری منطقه بيان شود. مثلا" اينکه  در مسيرهای جنگلی احتمال ديده شدن حيوانات وحشی وجود دارد.

فصل­هاي صعود و بهترين فصل صعود

در پيمايش دره ها اواخر فصل بهار و فصل تابستان لحاظ می شود تا از خطر سيل در امان باشيم. و در زمستان به دليل خطر ريزش بهمن اين مسيرها پيمايش نمی شود. البته در اين برنامه ها بايد به وضعيت جدول بارش منطقه و اطلاعاتی که از هيئتهای کوهنوردی منطقه به دستمان می رسد توجه کافی مبذول داريم و وضعيت آب و هوايی منطقه را قبل از برنامه  از روی سايتها و پايگاههای هواشناسی چک کنيم. در برنامه های کوهنوردی نيز اگر گذرمان از درون دهليزها و شکافهای يخی صورت می گيرد، معمولا" زمانی برای برنامه های زمستانی در نظر گرفته می شود که هوا تثبيت کافی داشته و رو به اواخر زمستان و آب شدن برفها نباشد تا در صعود ها و فرودهايمان با مشکل ريزش بهمن و همچنين گيرافتادن در حجم برف زياد که شل شده و در آن فرو می رويم، در امان باشيم.

افراد شرکت کننده

نام اسامی شرکت کننده در برنامه با مشخص نمودن مسئول تدارکات و مسئول فنی برنامه و عقب دار و جلودار تيم  در اين قسمت ثبت می شود. اگر افراد شرکت کننده از طرف سرپرست به گروهک تقسيم شده باشند سرگروه هر گروهک بايد مشخص شود.

نکته خاص برنامه

اين قسمت می تواند شامل تجربيات شخصی و تيمی برنامه در يک تصميم گيری و يا شامل مسير برنامه باشد. برای مثال در سالی که بارش برف و باران زياد بوده بعضی پاکوبها که سالهای پيش از آنها تردد می شده و GPS   آن ثبت گرديده است ممکن است با ريزش بهمن يا جاری شدن سيل تخريب شده باشد و تيم ما با حضور در منطقه متوجه اين موضوع می شود. پس بايد نقاط GPS   مسير اصلاح شده و در گزارش به صورت کامل و شفاف در مورد مسير تردد جديد و پاکوبهای احتمالی توضيح دهيم.

توضيحات شامل:

تعيين زمان لازم برای پيمودن هر قسمت از مسير

مسيرهای کوهنوردی و ساير برنامه ها را می توان با توجه به تعداد روزهای برنامه و زمانبندی و هدف گذاری سرپرست برنامه به قسمتهای مختلف تقسيم نموده و با توجه به سطح نفرات و نوع پيمايش که امکان دارد سرعتی باشد اقدام به تعريف زمان لازم برای پيمايش آن قسمت از مسير نمود. برای مثال در صعود به دماوند از جبهه جنوبی در فصل تابستان که تيم در سطح آمادگی متوسط قرار دارد و برنامه به شکل 2 روزه طراحی گرديده است، می توانيم زمان صعود روز اول تا محل کمپ موردنظرمان را جداگانه با حذف استراحتها و با ذکر اينکه هر نفر تمامی بار خود را حمل می کند محاسبه نماييم. در عوض روز حمله به قله هر نفر فقط آب و تنقلات و بادگير با خود تا قله حمل می کند و با توجه به شرايط ارتفاع و نفرات صعود کننده می توان برای اين قسمت از صعود نيز زمانبندی تعريف کرد.

محل‌های مناسب برای تهيه آب آشاميدنی

در اين قسمت بايد تمامی محلهايی که در فصل صعود، آب مناسب برای استفاده دارد با ذکر ميزان آب و مختصات آن نقطه مشخص نمود. اين نقاط می تواند آب چشمه های دائمی و فصلی، آب برفچال (دقت شود که از برخی برفچالها هميشه نمی توان آب برداشت. برای مثال در صعود به دماوند از جبهه شمالی در فصل تابستان برداشتن آب تنها در ساعات ابتدايی روز از يخچال امکان پذير است و با گرم شدن هوا احتمال ريزش سنگ و بروز حادثه وجود دارد) باشد.

تهيه غذا ( ميتوان خريد يا بايد برد)

در برنامه هايی که تيم يا نفر برای رسيدن به ابتدای مسير پيمايش به استان يا شهر ديگری سفر می کند می توان نزديکترين نقاطی که می توان کمبود مواد غذايی را جبران نمود، مشخص کرد. در بعضی مسيرهای عمومی کوهپيمايی مانند کوههای شمال تهران و پناهگاه شرقی سبلان امکان تهيه مواد غذايی در مسير صعود وجود دارد.

محل‌های مناسب برای کمپ‌زنی و شب‌مانی

مسيرهايی که ما در آنها برنامه اجرا می کنيم يا دارای جانپناه و پناهگاه هستند و يا فاقد آن می باشند. اگر مسير کوهنوردی دارای جانپناه يا پناهگاه باشد، معمولا" اطراف آن، مناسبترين مکان برای برپايی کمپ است در غير اينصورت مسئول فنی تيم با توجه به شرايط آب و هوايی و زمانبندی حرکت تيم بايد بهترين نقطه را قبل از تاريک شدن هوا برای برپايی چادرها انتخاب نمايد. اين نقطه نبايد خيلی بادگير بوده و در مسير ريزش بهمن و سقوط سنگ باشد.

آب و هوا و درجه حرارت

ثبت اين قسمت از آن جهت می تواند مفيد باشد که نشان می دهد،  نحوه حرکت تيم و استراحتها و تصميمانی که در شرايی متفاوت توسط سرپرست يا مسئول فنی تيم گرفته می شود می تواند تاثير پذير از شرايط آب و هوايیِ زمان برنامه باشد. برای مثال در فصل بهار بسيار با پديده تخليه بار الکتريکی در ارتفاعات روبرو می شويم و در عين حال که در ظاهر همه چيز مناسب صعود است ولی سرپرست تصميم به بازگشت سريع تيم گرفته و از بروز حادثه جلوگيری می کند.

امنيت منطقه

برخی مسيرهای کوهنوردی شاهد بروز اتفاقاتی است که شايسته است به اطلاع ديگر گروهها و کوهنوردان برسد. برای مثال روستای کلاک برای انتخاب آغازِ صعود آزاد کوه در تابستان مناسب نيست، زيرا تجربه نشان داده که رفتار مسئولين اين روستا بيشتر به سمت عدم پذيرش حضور کوهنوردان در اين منطقه است. يکی از وظايف کوهنوردان هم احترام به عقايد مردم ساکن منطقه ای است که وارد آن می شوند و اگر منطقه ای توريست پذير نيست، بهتر است وارد آنجا نشويم. علاوه بر اين برخی مسيرهای کوهنوردی که نزديک مرز می باشد، مناسب اجرای برنامه بدون هماهنگی با هيئت استان مورد نظر و مشورت با افراد بومی منطقه نمی باشد.

وجود امداد

يکی از وظايف ما به عنوان کوهنورد قبل از ورود به هرمنطقه و آغاز برنامه، شناسايی نزديکترين مرکز امدادرسانی پزشکی و امداد کوهستان  است. چرا که در صورت بروز مشکل و يا حادثه ذهنيتی نسبت به محلی که بايد از آنجا کمک خواسته و يا مصدوم خود را منتقل کنيم، داشته باشيم. مسيرهای پرتردد کوهنوردی در تابستان اغلب شاهد حضور تيم های امداد و نجات در منطقه می باشد.

آنتن­دهي موبايل

با ورود به هر منطقه ای می توان يکی از تلفنهای همراه در تيم را روشن نگه داشت و اقدام به ثبت نقاطی از مسير صعود که در آنجا موبايل آنتن می دهد، نمود. چرا که در تکرار برنامه می دانيم که در صورت نياز به ارتباط تلفنی و درخواست راهنمايی و کمک، در چه نقاطی از مسير می توانيم مستقر شويم.

راهنماهاي محلي

برای آگاهی در مورد ليست راهنماهای محلی هر گذر می توان با هيئت کوهنوردی استان مکاتبه نموده و يا در فضاهای مجازی جستجو نموده و نام تيم ها و افرادی که قبلا" اين برنامه را اجرا نموده اند استخراج کنيم. در بين اين تيم ها می توان افرادی را يافت که حاضرند به صورت داوطلبانه راهنمايی تيم هايی را که به منطقه وارد می شوند را بپذيرند و اگر راهنمای موردنظر علاقمند بود، می توانيم نام او و تلفن تماسش را در گزارش بياوريم.

امکان دسترسي به قاطر و تلفن قاطرچي­ها

در مسيرهای پرتردد کوهنوردی می توان از مبدا صعود در روستاها اقدام به کرايه قاطر برای حمل بار و يا درخواست کمک برای حمل مصدوم نمود. داشتن تلفن تماس اين افراد در منطقه می تواند در مواقع بروز حادثه در انتقال هر چه سريعتر مصدوم به روستا و انتقال آن به مراکز درمانی کمک کند.

تجهيزات مورد نياز

تجهيزات هر برنامه به

1-                  نوع برنامه (قسمت سوم که در اين فرم آمده است)،

2-                  تاريخ برنامه (قسمت پنجم که در اين فرم آمده است و توضيحات مربوط به تاريخ صعود در مقدمه)،

3-                  تعداد روزهای برنامه،

4-                  نظر سرپرست فنی تيم،

بستگی دارد.

کروکی دقيق مسير

اين کروکی از روی نقشه توپوگرافی مسير استخراج می شود که طريقه اينکار در کلاسهای نقشه خوانی و جهت يابی در کوهستان آموزش داده می شود.

و عکسی که نشان دهنده مسير صعود باشد

گزارش نويس با ذوق و سليقه می تواند نما يا نماهايی از مسير صعود را عکاسی نموده و سپس با نرم افزارهای کامپيوتری مسير صعود را در عکس مشخص نمايد. در اين قسمت می توانيد از Google Earth   نيز کمک بگيريد. ابتدا نقاط ثبت شده روی GPS   خود را به کامپيوتر منتقل نموده و بعد از باز کردن فايل با نرم افزار Mapsource   (نرم افزار کار با GPS  ) در قسمت منوی View  ، زير منوی View in Google Eart   را انتخاب کنيد، همزمان با اينکار سيستم شما بايد به اينترنت وصل بوده و نرم افزار Google Earth   نيز روی آن نصب باشد، با اينکار تمامی نقاط شما به صورت Online   روی Google Earth   منقل می شود. حال می توانيد مسير صعود را با فرمت JPEG  ، در منوی فايل و زيرمنوی Save  ، در Google Earth   روی کامپيوتر خود ذخيره نماييد.

گزارش نويس

نام گزارش نويس برنامه از آن جهت لازم است که وقتی اين گزارش در اختيار ديگران گذاشته می شود، در صورت وجود داشتن هر گونه ابهام و سوال از طرف خواننده گزارش، خواننده می داند که بايد با چه شخصی اين سوال را مطرح نمايد.

 

  ( مختصات جغرافيايي شامل :طول و عرض جغرافيايي و ارتفاع نقطه مورد نظر می باشد.)

 

جمع بندی:

در اين مقاله سعی کردم  خوانندگان را با ساده ترين و کاربردی ترين فرمت گزارش نويسی آشنا نمايم. اميد که در اين راه موفق بوده باشم . فراموش نکنيم که بزرگترين هدف در نوشتن مطالب علمی و فنی در کوهنوردی ارائه روشهای ايمن و استاندارد روز برای اجرا و بايگانی برنامه ها می باشد. بی شک پيشنهادات و انتقادات سازنده شما راهگشای اينجانب در نوشتن خواهد بود.

نويسنده: ليلا عزيزی – تابستان 87