ویژگیهای فیزیولوژیکی کوهنوردان نخبه جهان چاپ
مقالات - مقالات
پنجشنبه, 08 اردیبهشت 1390 ساعت 16:07

بر اساس مطالعات انجام شده در زمان اوج فعالیت چند تن از کوهنوردان نامدار جهان از جمله پیتر هابلر و رینهولد مسنر اطلاعات جالبی بدست آمد. این دانسته ها به ما نشان می دهد آن تصوری که ما از کوهنوردان بزرگ جهان داریم اینگونه نیست و آنها شرایطی همچون ما در مراحل حضور در ارتفاعات بلند دارند. آنچه آنان را متمایز می کند خصوصیاتی است که فراتر از تصورات ماست و آن مهارت، تمرین، تجربه، انگیزه قوی و... می باشد و برای اینکه یک کوهنورد خوب باشیم باید این مهارت ها را تمرین کنیم:  

پیتر هابلر در ارتفاعات بالاتر از 5300 متر معمولا از سردرد و استفراغ شکایت داشته است و حتی 3 سال پس از صعودش به قله اورست، در ارتفاع 6400 متری به ادم مغزی مبتلا می شود.

 آمادگی بدنی کوهنوردان در حد افراد ورزیده استقامتی بود (اما بسیار پایینتر از دونده های استقامت). تنها، میزان اکسیژن خون کوهنوردان به هنگام تمرین در محیط هیپوکسی بالاتر از افراد معمولی بود.

در نتیجه گیری کلی، عوامل متمایز کننده کوهنوردان نخبه از دیگران مهارت، تجربه، انگیزه قوی، میل استثنایی در صعود و دستیابی به هدف است.

 

پژوهشگران 6 کوهنورد را که دست کم یکی از قله های بالای 8500 متری را بدون استفاده از اکسیژن اضافی صعود کرده بودند 2 تا 12 ماه پس از صعودشان به ارتفاعات، مورد مطالعه قرار دادند (از جمله مسنر و هابلر) جدول زیر نتایج این مطالعه می باشد. 

 

 

دامنه گروه

میانگین گروه

رینهولد مسنر

سن  

50-34

41

39

قد (سانتی متر)

  182-170

176

179

وزن (کیلوگرم)

81-60

71/2

69

ضربان قلب استراحتی

66-36

55

56

هماتوکریت (درصد)

49-39

43/8

42

هموگلوبین (گرم در 100 میلی لیتر  (

16/4-13/3

15

15/2

درصد تارهای کند انقباض  

76-66

70/2

67

اکسیژن مصرفی بیشینه  

65/9-48/8

59/5

48/8

 

همانطور که می بینید کوهنوردان صاحب نام دنیا شرایط استثنایی  و خاصی نداشته اند بلکه عوامل ذکر شده در بالا باعث موفقیت و نامداری آنان در عرصه کوهنوردی گردیده است.

 

گردآوری: دکتر حمید مساعدیان

منبع : سایت انجمن پزشکی کوهستان ایران