آفتاب سوختگی چاپ
مطالب آموزشی - پزشکی
سه شنبه, 03 خرداد 1390 ساعت 10:01

تعریف:

عارضه ای است که در اثر  تابش اشعه ماوراء بنفش   موجود در نور خورشید روی پوست بدن ایجاد شده، موجب بروز علائمی در پوست و به مرور زمان باعث پیری زود رس پوست و ایجاد لکه های پوستی میشود.

به ازای هر 100متر، 4 درصد به میزان اشعه ماوراء بنفش خورشید افزوده میشود. اثر اشعه ماوراء بنفش با توجه به فصل، میزان تابش و فاصله، متغیر است.

بیشترین تشعشع اشعه بین ساعات 10 تا 15 است. در هوای آفتابی میزان شدت اشعه ماوراء خورشید بیشتر است؛ ولی حتی در هوای ابری نیز این اشعه با شدت کمتری وجود دارد. سطح یخ و برف 80 تا 90 در صد، آب و سنگ 30 در صد و سطح خاک 4 درصد منعکس کننده این اشعه هستند.

 

علائم:

قرمزی پوست، خارش، سوزش، تورم، تاول های پوستی، درد.

 

پیشگیری:

استفاده از کرم های ضد آفتاب با ضریب حفاظت حداقل    SPF  30 بهتر است هر 2 تا 3 ساعت یک  بار استفاده شود. در مناطق مرتفع باید از کرم های با SPF   90 استفاده شود.

خیره شدن به رنگهای تیره هنگام صعود یا راه رفتن در مسیرهای برفی، مانند لباس های فردجلوئی.

 

درمان:

استفاده از ضد التهاب مانند آسپرین، دیکلوفناک، بروفن، ایندومتاسین، هیدروکورتیزون و کمپرس سرد.