ميخك (Clove) چاپ
معرفی مناطق گردشگری - معرفی گونه های گیاهی
شنبه, 09 مهر 1390 ساعت 12:35

 

نام انگلیسی: Clove

نام علمی:  caryophillium  aromaticus     

 

 كليات گياه شناسي:

درخت ميخك بومي جزایر اندونزي و اقيانوسيه است و بعلت زيبايي خاصي كه دارد امروزه در بيشتر نقاط دنیا بعنوان درخت زينتي پرورش داده مي شود. البته در مناطق سردسير اين گياه در گلخانه و گرم خانه نگهداري مي شود. در قديم الايام ميخك ادويه اي گران قيمت بوده كه تنها پادشاهان و ثروتمندان مي توانستند از آن استفاده كنند.

 

 

ميخك درختي است كوچك و مخروطي شكل كه برگ هاي آن هيچ وقت زرد نمي شود و در تمام طول سال سبز است. ارتفاع اين درخت تا 10 متر مي رسد. برگ هاي آن نوك تيز و بيضوي و دم برگ هاي آن قرمز رنگ است و به درخت زيبايي مخصوصي مي دهد.

 

 

گل هاي ميخك كوچك و مجتمع بصورت خوشه هايي شامل 10 تا 25 گل مي باشد.

وجه تسميه اين درخت بدين دليل است كه غنچه هاي خشك شده آن كه كوچك و بطول يك سانتي متر است بشكل ميخ كوچك مي باشد.

 

 

تركيبات شيميايي:

غنچه هاي درخت ميخك پس از باز شدن يعني قبل از اينكه رنگ خاكستري و ارغواني آن تبديل به قرمز شود بايد چيده و خشك نمود. ميخك كه بعنوان ادويه و دارو بكار مي رود پودر اين غنچه ها مي باشد.

ميخك داراي 16 درصد و ساقه هاي درخت در حدود 5 درصد و برگ هاي آن داراي 2 درصد اسانس روغني مي باشد كه از تقطير اين قسمت ها بدست مي آيد.

 

 

اسانس ميخك داراي بوئي قوي و طعمي سوزاننده مي باشد. اين اسانس سفيد رنگ بوده كه اگر در مجاورت هوا قرار گيرد رنگ آن تيره و غليظ مي شود.

اسانس ميخك داراي اوژنول،‌كاربو فيلين، الكل بنزيليك، بنزوات دو متيل، فورفوول و اتيلن مي باشد.

اوژنول كه ماده اصلي ميخك مي باشد آرام كننده و ضد عفوني كننده است و از آن در دندانپزشكي براي آرام كردن درد دندان استفاده مي شود.

 

 

خواص داروئي:

ميخك يعني خشك شده غنچه درخت ميخك از دو هزار سال پيش بعنوان ادويه بكار مي رفته است. ميخك از نظر طب قديم ايران خيلي گرم و خشك است و داراي خواص بسياري است.

1) براي رفع دندان درد و گوش درد يك قطره از اسانس ميخك و يا روغن آنرا روي دندان بماليد و يا در گوش بچكانيد.

2) ميخك تقويت كننده مغز مي باشد و كساني كه حافظه ضعيف دارند بايد از دم كرده ميخك استفاده كنند.

3) ميخك از سرطان جلوگيري كرده و حتي درمان كننده سرطان مي باشد.

4) براي رفع سر درد مفيد است.

5) در برطرف كردن فلج و لقوه موثر است.

6) ضعف اعصاب را درمان مي كند.

7) براي رفع تنگي نفس مفيد است.

8) كساني كه مبتلا به بيماري وسواس هستند براي درمان آن بايد ميخك بخورند.

9) مقوي معده و جهاز هاضمه است.

10) كبد و كليه را تقويت مي كند.

11) سكسكه را برطرف مي كند.

12) براي تقويت نيروي جنسي سرد مزاجان مفيد است. بدين منظور بايد 2 گرم از پودر ميخك را با شير مخلوط كرده و هر روز بمدت يك هفته از آن استفاده كرد.

13) كساني كه قطره قطره ادرار مي كنند براي درمان آن بايد چاي ميخك بنوشند.

14) ميخك اشتها آور است.

15) بدن را تقويت مي كند.

16) براي ترميم قرنيه چشم و برطرف كردن لكه در چشم، مي توانید چند قطره از محلول آبي ميخك در چشم بچكانيد.

17) ميخك تب بر است.

18) ميخك كرم كش است و داروهاي كرم كش داراي ميخك مي باشند.

19) براي گردش خون و قلب مفيد است.

20) اسهال و دل درد را تقويت مي كند.

21) براي درمان كمردرد، چاي ميخك و يا دو قطره اسانس ميخك را با آب گرم و يا چایی مخلوط كرده و بنوشيد.

22) نوشيدن يك فنجان چاي ميخك بعد از غذا، گاز و درد معده را از بين مي برد.

23) استفاده از ميخك گرفتگي عضله را از بين مي برد.

 

 

طرز استفاده:

براي تهیه چايي يا دم كرده ميخك مقدار 10 گرم ميخك را با يك ليتر آب جوش مخلوط كرده و بمدت 5 دقیقه دم كنيد.

 

مضرات:

همانطور كه گفته شد ميخك بسيار گرم است و بنابراين براي گرم مزاجان مناسب نيست و ممكن است باعث ناراحتي كليه و روده ها شود اينگونه افراد بايد ميخك را با صمغ عربي مخلوط كرده و بخورند.

 

گردآوری و تدوین: محمد شاکری موحد

منابع:      www.irteb.com     و...