مقابله با حیوانات وحشی در طبیعت (1) / خرس ها چاپ
مطالب آموزشی - خطرات کوهستان و بقا در طبیعت
یکشنبه, 01 آبان 1390 ساعت 17:17

چرا خرس ها به ما حمله می کنند؟   

كيفيت حمله خرس ها چگونه است؟ دنيايي است از ضربات خرد كننده و مهيب، دندانهاي فرو رفته در عضلات، پنجه هاي فرورفته در گوشت و پوست و مردم خورده شده!   

اشتباه نكنيد اين يك رويا نيست، بلكه نتيجه آماري گيري يك پايگاه اطلاعاتي مربوط به بيش از 500 حمله خرس مي باشد كه از اوايل سال 1900 در آلاسكا رخ داده است. تحليل كننده اين آمار تام اسميت محقق و زيست شناس آمريكايي مي باشد. اسميت از معدود انسانهايي است كه مي تواند الگوهاي موجود در پايگاه هاي اطلاعاتي را تجزيه و تحليل كند و تحقيقات او نشان مي دهد حملات خرس ها چيزي جز حوادث اتفاقي نيست. با كنار زدن خشونت از ظاهر اين برخوردها شما مي توانيد اين سوال قديمي طبيعت گردان را كه «چرا خرس ها حمله مي كنند؟» دريابيد  .

 


علت حملات   

سه دونده تصميم به دويدن يك مسافت كوتاه در طبیعت گرفتند و شروع به تمرين پايين رفتن در امتداد جويباری در كوه كردند. بعد از بالا رفتن از كوه، دونده ها پخش شدند و با تقلاي زياد و تمركز بر روي قدمهايشان مسير را دنبال كردند. در مسير آنها يك قطعه جنگل انبوه توسكا كه در آن يك خرس قهوه اي مشغول كشتن يك موش بزرگ بود قرار داشت. خرس شوكه شده حمله كرد و در دم اولين دونده را كشت دومين نفر به كمك او رفت و او نيز به سختي مجروح شد. سومين نفر با شنيدن هياهو و سر و صدا متوجه اين حقيقت شد كه دوستهايش مورد حمله خرس قرار گرفته اند، مسير را رها كرده و از يك درخت كوچك بالا رفت و آنجا باقي ماند تا زماني كه تعدادي كوهنورد به او نزديك شدند.   

 

شوكه شدن (غافلگيري) بزرگترين فاكتور در آغاز حمله يك خرس مي باشد

اسميت مي گويد: وقتي يك خرس قهوه اي در ابتدا وحشت زده مي شود فقط سعي مي كند كه از خود دفاع كند در تحليل اين داستان اسميت مي گويد: دونده ها چهار اشتباه بزرگ مرتكب شدند:

1- آنها در محدوده قلمرو خرسها شروع به دويدن كردند.

2- آنها به هم نزديك نبودند.

3- آنها هيچ وسيله دفاعي با خود نداشتند.

4- بي سرو صدا حركت مي كردند.

جمع شدن همه عوامل با هم در يك زمان حمله را به وجود آورده است اگر آنها با هم حركت مي كردند، سر و صدا مي كردند و اسپری فلفل به همراه خود داشتند، حمله به احتمال زياد هرگز رخ نمي داد.   

 

 

شكار چيان، مستعد حمله!   

تحليل داده ها نشان مي دهد از بين انواع مختلف طبيعت گردان كه از طبيعت آلاسكا استفاده مي كنند شكار چيان بيشتر مستعد حمله خرس‌ها مي باشند. شكار چيان به طور معمول سرو صدا نمي كنند و آنها در حالي كه مجهز به استتار مي باشند به رديابي حیوانات مي پردازند. اسميت مي گويد: شايد آنها مشغول صدا كردن با يك دستگاه تقليد صداي حيوانات صياد باشند آمار نشان مي دهد كه خرس ها گاهي به افرادي كه مشغول صدا در آوردن با مقلد صداي حيوانات مي باشند نزديك مي شوند برخوردهاي بسياري در محل حيوانات مرده، توده هاي زباله، شكار هاي خرس و يا لاشه هاي خورده شده اتفاق مي افتد. با اين حال به عقيده اسميت دفاع از لاشه هاي شكار است كه اشتباه گرفته مي شود «غذاي سگ خود را كه در حال خوردن است از جلويش بگيريد، احتمالا او شما را گاز خواهد گرفت» شما مي توانيد هر كاري را با حيوانات در زمان هاي ديگر انجام بدهيد. در حالي كه عكس العمل هاي ديگر به شما نشان مي دهد با خودداري كردن از راه رفتن به سمت يك خرس و شوكه كردن او بر روي لاشه شكارش امكان حمله خرس را بيش از 50% كاهش دهيد  .

 

قهوه اي هاي خيلي خطرناك   !

آلاسكا داراي جمعيت حدود 7500 خرس قطبي، 35000 خرس قهوه اي و 110000 خرس سياه مي باشد با اين حال خرس هاي قهوه اي عامل بيش از 86٪ كل حملات در اين نقطه مي باشند. رويارويي با خرس قهوه اي 13 برابر خطرناك تر از خرس های قطبی و 22 برابر خطرناكتر از خرس هاي سياه مي باشد. اسميت معتقد است كه اين اختلاف ناشي از عوامل زيادي است. خرس هاي سياه بطور طبيعي از خرس هاي قهوه اي و گريزلي ترسوتر مي باشند و زيستگاه خرس هاي قطبي به مناطق دور افتاده با تعداد كمي از مردم محدود شده است. در مناطق با استفاده مشترك (مانند تمشك زارها، جويبارهاي ماهي و مناطق شكار) انسانها با خرس هاي قهوه اي بيشتر از ساير گونه هاي خرس در تعامل هستند   محل اشتباه، زمان اشتباه   آمار نشان مي دهد كه حملات خرس‌ها در طبيعت فصلي مي‌باشد و تعداد حملات در پاييز در خلال فصل شکار بيشتر از بهار اتفاق مي افتد . فصل تمشك تابستانه نيز زمان اوج برخورد ديگر بين انسان و خرس ها مي باشد ساعت روز نيز مي تواند در اينكه حمله چگونه شكل مي گيرد نقش بازي كند. احتمال برخورد شما با يك خرس در طي يك پياده روي شبانه در مجاورت يك رودخانه پر ماهي نسبت به همان پياده روي در طي روز در حاليكه سرو صدا مي كنيد بسيار بيشتر است.

   

اجتناب از حملات   

جو مي خواست كه يك پياده روي دور از كمپ داشتند باشند و قبل از شبانگاه به كمپ برگردد او به سختي مي توانست انشعابات متصل به مسير حركت خرس كه او دنبال مي كرد را ببيند. مسير آرام بود و او با عجله مي رفت كه از باقيمانده روشنايي روز استفاده كند و در اين زمان او باعث شوكه شدن يك خرس قهوه‌اي كه در آن نزديكي در حال استراحت بود شد. شوكه شدن خرس ناشي از نزديك شدن سريع در هواي گرگ و ميش، باعث شود كه خرس حمله كند. جو در ابتدا صورتش را به سمت يك دسته علف پايين گرفت خرس ابتدا شاسي كوله پشتي او را كه با نوار به پشت گردنش بسته شده بود پيچاند و ضربات سختي به بازو و شانه هايش زد. جو بي حركت باقي ماند تا زماني كه عصبانيت خرس فروكش كرد و آنجا را ترك كرد او در حالي كه مجروح شده بود به كمپ بازگشت و شكرگذار است كه هنوز زنده است  

 

 

مسافرت در قلمرو خرس ها   

اگر درزماني كه جو در قلمرو خرس ها بود با سروصدا حركت مي كرد و يا از چراغ پيشاني كه در كوله خود داشت استفاده مي كرد و يا يك كمي آهسته تر حركت مي كرد شانس اين وجود داشت كه اين حادثه به وقوع نپيوندد. حتي در طول روز هم در محدوده خرس ها بدون احتياط وارد نشويد مثل زماني كه هدفون به گوش شماست. هوشيار باشيد و از خط الراس ها عبور كنيد كه در واقع ديد خوبي نسبت به نماي محيط اطراف خود داشته باشيد هر وقت كه ممكن باشد عبور از لبه هاي مرتفع بهتر از گذر از دره هاي انبوه، آبكند ها، مجراهاي آب و كناره‌هاي رودخانه مي‌باشد. هنگامي كه در مناطق تغذيه خرس، مانند رودخانه هاي ماهي آزاد و تمشك زار ها راه پيمايي مي كنيد فوق العاده احتياط كنيد.

 

راه اندازي كمپ   :

چگونگي به پا كردن کمپینگ شما تعيين كننده اين امر است كه شما خواب راحتي داشته باشيد يا مورد حمله يك خرس جسور قرار بگيرید. دست كم هفتاد و پنج درصد يا بيشتر از خرس هايي كه وارد كمپ مي شوند در فاصله زماني 2 تا 5 صبح، زماني كه مردم آرام وبي صدا در خواب هستند اقدام به   اين كار مي كنند. اسميت مي گويد: من شب ها خوب مي خوابم چون يك حصار الكتريكي در اطراف كمپ راه اندازي مي كنم. به گفته او جريان الكتريكي بعنوان يك عامل بازدارنده خرس مورد بي توجهي قرار گرفته است. شما مجبور نيستيد كه يك حصار قوي و گران (كه براي يك گله گاو طراحي شده است) راه اندازي كنيد بلكه به جاي آن از يك شارژر40 دلاري كه با دو باتري كار مي كند و مي توانيد در خانه هاي محلي استفاده كنيد  

 

 

قدرت در تعداد است

خرس دوست ندارد كه بيشتر از يك را نفر ببيند. اسميت مي گويد ما مي توانيم حملات خرس را در هنگام شكار يا پياده روي با نزديك به هم بودن دفع كنيم. وقتي كه در زمين هاي هموار حركت مي كنيد شما مي توانيد 3 تا 6 متر از هم فاصله بگيريد اما وقتي كه وارد بيشه ها مي شويد بايد گروهي حركت كنيد. «تنها روشي است كه كار مي كند» اسميت تا به حال هيچ حمله اي از خرس را به دو نفر يا بيشتر كه در يك منطقه باشند ثبت نكرده است. او مي گويد «به محض اينكه شما پخش شديد شانس به شما پشت مي كند»

 

مقابله

زيست شناسان يك خرس گريزلي را از هلي كوپتر با تفنگ بيهوشي را مورد هدف قرار دادند سپس بر روي زمين فرو آمدند آنگاه براي گرفتن نمونه خون به خرس نزديك شدند، در حالي كه احساس مي كردند يك چيزي درست نيست! خرس يك باره تكان خورد و دوباره تكان خورد ناگهان درست از فاصله 6متري به دو محقق حمله كرد. يكي از زيست شناسان اسلحه كمري كاليبر 44 خود را كشيد و چهار گلوله به سمت خرس شليك كرد كه به سرعت و به طور مستقيم به سمت آنها مي آمد يگ گروه ايمني قبلا در كابين هلي كوپتر در نظر گرفته شده بود. در اين هنگام آنها از بالا متوجه خرس زخمي كه سرگردان به دور خود مي چرخيد شدند طبيعتا دوباره به سمتش شليك كردند بعد از بررسي خرس آنها متوجه شدند كه هيچ كدام از گلوله هاي اوليه به نقاط كاري خرس اصابت نكرده است  

 

آيا اسپري و تفنگ مي تواند كمك كند؟   

اثر بخشي اسپري و سلاح گرم به عنوان عامل بازدارنده در حمله خرس وقتي كه در مقام استدلال و مقايسه بر مي آيم متوجه مي شويم كه هر دو مورد (اسپري و سلاح گرم) داراي امتيازات و معايبي مي باشند. حقيقت اين است كه مردم نمي توانند تحت شرايط استرس زا مانند حمله خرس به طور دقيق شليك كنند (مانند مثال بالا) اسپري ها هم مي توانند به عنوان عامل باز دارنده در اين نوع حملات اثرات چشمگيري را داشته باشند البته نه زماني كه كه اسپري در كوله پشتي موجود باشد (كه معمولا نيز همينطور است) يا وقتي كه باد در خلاف جهت بوزد اما اسميت مي گويد: در اين مورد يك چيز قطعي است استفاده از دست در مقابله با يك خرس وحشتناك بسيار سودمند و كار آمد است.

براي نمونه، اسپري يا سلاح گرم امكان انجام حملات زيادي را به شما مي دهد كه در واقع واكنشي اشتباه در مواجه شدن با يك خرس است در حالي كه اسميت مي گويد همانطور كه عقب نشيني در مواجعه با خرس نشانه ترس مي باشد، ايستادن با اعتماد به نفس در مقابل آن، اين حس را به خرس منتقل مي كند. همچنين مي گويد: «ايستادن در برابر يك خرس وحشي نادر بسيار سخت است. ولي اين موضوعيت ندارد چرا كه مردم در چنين موقعيتهايي بالاجبار عقب نشيني مي كنند».   

 

 

وقتي كه همه اين روش ها در مقابل خرس ناموفق بود آنگاه اگر شما به خرس شليك كرده‌ايد يا به سمت او اسپري زده‌ايد و همچنان در حال حمله به شما است هيچ گاه به پشت دراز نكشيد و به جاي آن بنا به گفته اسميت پشت خود را در معرض تهاجمش قرار دهيد در ابتداي حمله يك خرس قهوه‌اي در وضعيتي قرار بگيريد كه پشت سرتان رو به خرس بوده و به جهت محافظت از گردنتان دست‌ها را دور گردنتان حلقه بزنيد. در اين حالت باز كردن پاها به حفظ تعادل جهت محافظت از صورت در برابر حملات خرس كمك مي كند. در اين موقعيت باقي بمانيد به ياد داشته باشيد اكثريت غريب به اتفاق حملات خرس قهوه اي به منظور دفاع از خود مي باشد در اين حالت خرس چنگ مي زند، گاز مي گيرد و سعي مي كند يك تكه از بدن شما را بكند و با خود ببرد اگر حمله طولاني شد به طوري كه به چند دقيقه رسيد شايد بهتر آن باشد كه برگرديد و مبارزه كنيد. خرس هاي سياه روش هاي متفاوتي دارند. اكثر حملات خرسهاي سياه به منظور كشتن و غارت مي باشد. به گفته اسميت «شما هميشه بايد مبارزه كنيد».   


درسهايي كه بايد ياد بگيريم  : 

مطالعات اسميت نشان مي دهد كه درصد زيادي از درگيري هاي بين خرس و انسان قابل اجتناب هستند اگر از قوانين ساده اي تبعيت كنيم. پياده روي، شکار و ماهي گيري در گروههاي دونفره يا بيشتر، گروهي حركت كردن در مناطق با ديد محدود، ايجاد سروصدا در زمان مناسب بخصوص هنگامي كه به يك بيشه زاري كه در مجاورت رودهاي داراي ماهي قزل آلا مي باشد نزديك مي شويد، هميشه يك عوامل بازدارنده براي مقابله با حملات خرس داشته باشيد. (از قبيل اسپري فلفل، مشعل و اسلحه). آمار نشان مي دهد در بسياري از درگيري ها خرس ها فقط اقدام به دفاع از خود مي كنند (هنگامي كه غافلگير شده است) و هدفش خنثي كردن عامل خطر و رفع شدن آن است. آمار حمله خرسها نشان مي دهد كه مردم و خرسها نهايتا يك چيز واحد را مي خواهند و آن برگشتن به زندگي و قلمرو خود مي باشد و اينكه نبايد آنها را غافلگير كرد.

 

درصد شانس شما چيست؟   

آمار اوليه از كيفيت حمله خرس ها نشان مي دهد كه از تمام آسيب هاي وارده در حملات خرس به انسان 25٪ جزئي، 25٪ متوسط، 25٪ شديد، و 25٪ كشنده است  

 

  8   راهنمايي براي جلوگيري از حمله خرس  

1-   استفاده از نور در شب، قدم زدن يا دويدن در تاريكي بدون چراغ، سرو صدا يا بازدارنده مناسب معادل درخواست از خرس براي حمله مي باشند. همچنين سعي كنيد از محدود اصلي فعاليت هاي خرس ها دور بمانيد.

2-   دور كننده خرس سري خود را فراموش كنيد ، دافع خانگي از مواد سفيد كننده، گلوله‌هاي نفتالين و فلفل نمي توانند خرس ها دور كند. در حقيقت، اين مواد اغلب مي تواند آنها را به نزديك شدن به شما به جهت بررسي بوي متفاوت تحريك كند  .

3-   در مقابل خرس قهوه اي تا زماني كه به شما حمله نكرده، اداي شخص مرده را درنياوريد.

اگر در حال حاضر بر روي زمين و زير ضربات خرد كننده خرس قرار داريد اين ممكن است كه يك راه حل خوب به نظر برسد اما در بقيه اوقات انتخاب بدي است و ممكن است كه خرس را به جهت بررسي اوضاع به سمت شما جلب كند.  

  4- در نزديك چادرتان غذا نخوريد، حداقل در فاصله 100 متر دورتر از چادر خود غذا بخوريد. از ظروف مقاوم در برابر خرس ها براي ذخيره مواد غذايي خود استفاده كنيد و آنها را دور از دسترس قرار دهيد. هميشه به كمپ در حالي نزديك شويد كه اسپري فلفلتان در دستتان آماده باشد.

5- از اسپري فلفل به طور صحيح استفاده كنيد. ياد بگيريد كه از اسپري فلفل به طور صحيح استفاده كنيد و هميشه در دسترستان باشد  

  6- لاشه شكارتان را در فضاي باز آماده كنيد: لاشه شكار را به فضاي باز كشيده و يك نفر از دوستانتان در مدتي كه شما شکار را پوست ميكنيد و قطعه قطعه مي كنيد مواظب اطرافتان باشيد. در بعضي از مناطق صداي تفنگ براي خرسهاي گرسنه مانند زنگ شام است.

7- از مسيرهاي حركت خرس ها اجتناب كنيد. با كمي دور شدن از مسير حركت خرس ها و يا محل تغذيه آنها، (مانند تمشك‌زارهاي كوچك) احتمال برخورد شما با يك خرس بطور قابل ملاحظه اي كاهش مي يابد.

8- شكارتان را در مقابل خرس محافظت كنيد: شكارتان را در ظروف محفوظ از هوا نگه داريد و گوشت را از صخره ها و يا تنه درختان بزرگ آويزان نكنيد «اكثر مردم نمي دانند كه خرس ها صعود كننده هاي شگفت آوري هستند».


خرس قهوه ای ایران   

سفر به زیستگاه خرس قهوه ای که بزرگترین گوشتخوار خشکی های زمین است، یکی از پرهیجان ترین و خطرناکترین سفرها برای تحقیق درباه حیات وحش است.

به گزارش بانکی دات آی آر، خرس ها، این جانوران آرام، وقتی احساس خطر کنند، از هر موجود زنده دیگری می توانند خطرناک تر باشند. با این وجود چاره ای جز سفر نیست. وقتی از تجهیزات مدرنی مثل گردنبندهای رادیویی و ردیابی ژنتیکی خبری نباشد، باید تایک قدمی خرس های قهوه ای رفت و زندگیشان را دید.

خرس ایرانی اگرچه از بزرگترین گوشتخواران ایران است، اما در مقایسه با خرس های قهوه ای و خاکستری سراسر دنیا، کوچکترین نوع است. دیگر خویشان این خرس ها در اروپا و آمریکا لقب پر وزن ترین گوشتخوارهای خشکی را به خود اختصاص داده اند.

گستره وسیعی از ایران زیستگاه خرس های قهو ای است. از غرب استان خراسان شمالی و رشته کوه البرز کم کم جان می گیرد تا گوشه شمال غرب و استان آذربایجان و از جنوب همین استان تا کرانه های شمالی استان خوزستان و دامنه های زاگرس، زیستگاه حدود 2 هزار خرس قهوه ای است. سرزمین هایی که در فصول معتدل، کمی گسترده تر هم می شوند، طوری که در اواخر زمستان حتی در شمال پایتخت ایران هم می توان سراغ آنها را گرفت.

 

خرس های بچه تهران

اوایل بهار می توان سراغ خرس ها را در ارتفاعات تهران گرفت. البته در این مناطق در هر فصلی نمی توان خرس قهوه ای را دید. اوایل بهار هنگام بیداری خرس های قهوه ای، درست زمانی که روی دشت ها و دامنه های وسیع رشته کوه ها و ارتفاعات شمال استان تهران دامن سبزی از انواع علوفه و گیاهان مختلف گسترده می شود، می توان خرس های قهوه ای را دید.

البته خرس های گرسنه در این فصل بیش از هر زمان دیگری عصبانی و بی طاقت هستند. خواب طولانی زمستان و دوری از تابش مستقیم خورشید باعث شده تا پشم های خرس هایی که چندین ماه خوابیده اند و اکنون بسیار گرسنه و ضعیف شده اند به زردی بگراید، طوری که زیر نور خورشید کاملا روشن به نظر می رسند.

وزن آنها در ریز گونه های ایرانی 350 تا400 کیلو گرم و در دیگر نقاط جهان به بیش از 700 کیلو گرم هم می رسد که جست و خیر سریع را دشوار می کند. پس برای خرس های سنگین و کند چاره ای نمی ماند جز همه چیز خواری. اگر چه محبوبترین غذای آنها گوشت است اما از آنجا که سرعتشان به گوزن و... نمی رسد و حتی موش و خرگوش یا ماهی هم کفاف خوراک آنها را نمی دهد، می ماند میوه و حشراتی همچون ملخ و پروانه و نیز علوفه دانه های روغنی و ریشه های گیاهان که باید به آنها دلخوش کنند.

 

فرمانروای کوهستان 

خرس های قهوه ای زمانی که در ارتفاعی بلند ایستاده باشند، خود را از تمام موجودات برتر می دانند! آنها حتی از انسان هم نمی ترسند. اگر سنگ و چوبی را در اطرافشان بیابند، به سمت انسان پرتاب می کنند.

خرس ها هنگام عصبانیت می توانند درنده ترین و مهیب ترین گوشتخواران خشکی ها باشند. آنها خیلی تنبل هستند ولی می توانند به طرز اعجاب انگیزی به حیوانی سریع و نا آرام تبدیل شوند.

این را بشخصه از نزدیک تجربه کرده ام. یک بار برای مشاهده خرس ها با همکاران به کوه های البرز مرکزی رفته بودیم . پس از مشاهده چند حفره کوچک و پیدا نکردن خرس ,به غار کوچکی نزدیک شدیم که احتمال حضور خرس بیشتر بود، غافل از اینکه خرس به خاطر داشتن توله پیش از حضور ما خانه اش را برای پیدا کردن غذا ترک کرده بود. به یکباره صدای نعره خرسی از فاصله یک متری بلند شد. درجا خشکمان زد. تا صدای این نعره را از نزدیک نشنوید، نمی دانید چه می گویم. حیوان بیچاره که در آن جنگل کوهستانی توقع دیدن انسان را نداشت، بیشتر از ما ترسیده بود. خرس در حال غذا خوردن بود که در فاصله یک متری ما را دید. ما هم مانند او! صدای خر خر عصبانیت خرس از پشت سر ما را به خود آورد. نه راه پیش بود و نه راه پس. پایین، شیب تند کوه بود و بالا خرس گرسنه و عصبانی. تنها دلیل نجات ما وجود توله خرس هایی بود که بالاتر از خرس مادر کنار صخره ای گیر افتاده بودند. حواس خرس که به نجات توله هایش پرت شد، مجال فرار ما هم فراهم شد.

خرس ها قوه بینانی بسیار ضعیفی دارند، برای همین بی حرکت ماندن هنگام مواجهه با آنها می تواند کارساز باشد

 

 

وقتی خرس ها عصبانی می شوند 

عصبانی ترین و خطرناک ترین اخلاق خرس ها در سه زمان است، یکی وقتی خرس سر لاشه‌ای باشد، دیگری وقتی خرس مادر توله ای دارد و سوم وقتی که خرس نر برای جفت گیری قلمرو طلبی می کند.

خرس نر هیج مانعی را بر سر تصاحب ماده خرس تحمل نمی کند و حتی توله خرس ها را می کشد. چون خرس ماده تا وقتی توله هایش دو تا سه ساله نشوند تمایلی به جفت گیری نشان نمی دهد و خرس نر که توله ها را مانع می بیند اقدام به از بین بردن آنها می کند.

از سوی دیگر خرس ماده بیشترین حساسیت را روی توله ها به خصوص توله های جوان دارد، برای همین معمولا ماده خرسهایی که توله دارند سعی می کنند وارد قلمرو خرس نر که از پیش برای خود تعیین کرده اند، نشوند.

ماده خرس ها را می توان مهربان ترین مادر بین حیوانات وحشی در مقابله با هر خطری دانست. هر چند خرس های مادر توله های خود را می شناسند ولی گاه توله ها مادر خود را گم می کنند. در هر حال بیشتر خرس های ماده از توله های غریبه هم نگهداری می کنند و حتی به آنها غذا می دهند تا آنکه مادرشان پیدا شود و آنها را باخود ببرد. اگر مادر توله ها پیدا نشود، آنها پیش مادر جدید خود می مانند و مانند یکی از اعضای خانواده با آنها رفتار می شود.

 

بلای جان خرس ها 

باور های غلط مردم درباره خرس ها بلای جان آنها شده است. باورهای غیر علمی مثل التیام مفاصل و درد استخوان با استفاده از چربی خرس و خاصیت دارویی زبان، صفرا و گوشت آن خرس ایرانی را به کام مرگ می کشاند.

 

 

خرس ها در بین روستاییان متاسفانه حیوانات چندان محبوبی نیستند. آنها از روی نا آگاهی در مواجهه با خرس ها راهی جز کشتن آن پیدا نمی کنند. از سوی دیگر بعضی باور خرافی چون نامردی خرس در بین حیوانات به شدت بر جمعیت آن آسیب وارد کرده و به بهانه های مختلف آن را کشته اند.

وجود خرس ها در اکوسیستم جنگل بسیار حیاتی است. آنها نه تنها با خوردن جانورانی همچون موش ها و سایر جوندگان، ملخ ها و مورچه ها جمعیت آنها را کنترل می کنند، بلکه بسیاری از دانه های جنگلی تا زمانی که از معده آنها عبور نکنند، قدرت رشد نمی یابند. متاسفانه اگر روند کشتن خرسها در ایران همچنان ادامه یابد دیری نمی گذرد که ایران از وجود این موجود ارزشمند همچون شیر ایرانی و ببر مازندران محروم خواهد شد.