قله سیاهلان چاپ
گزارش برنامه - گزارش برنامه های اجرا شده
سه شنبه, 07 شهریور 1391 ساعت 11:17

برنامه سياهلان 28 لغايت 30 تير 1391

منطقه الموت و قله سياهلان

دره الموت در شمال شرقي استان قزوين و در مجاورت دره طالقان مي‌باشد. دره الموت داراي دشت هاي وسيع نسبت به دره طالقان است و پوشش گياهي بسيار غني از جمله وفور گياهان دارويي از مشخصات اين منطقه مي‌باشد. از جاذبه هاي اين منطقه مي‌توان به قلعه حسن صباح، درياچه اوان و قلل مرتفع البرز غربي همچون سياهلان، كنديگان و خشچال اشاره نمود. همچنين قله شاه‌البز از جبهه شمالي در اين دره قابل صعود مي‌باشد. رودخانه شاهرود اين دره را به دوقسمت تقسيم نموده است. از شهرهاي كوچك منطقه مي‌توان به رجايي دشت، معلم كلايه و رازميان اشاره نمود. كه جهت دسترسي به روستاي هنيز بايد از رجايي دشت و معلم كلايه عبور كرد. قله سياهلان با ارتفاع 4200 متر بلند ترين نقطه استان قزوين مي‌باشد كه جهت صعود اين قله مي‌توان از روستاهاي وناش بالا، هنيز و كوچنان اقدام نمود. مسير وناش بالا از جبه جنوبي به خود قله و مسيرهاي هنيز و كوچنان به گردنه مابين قلل سياهلان و كنديگان(به ارتفاع 4050 متر) منتهي مي گردد. اين گردنه از شمال به جنگل هاي 2000 و دشت درياسر و روستاي عسل محله منتهي مي‌شود. مسير جنوبي نسبت به مسير شمالي كوتاه تر و جهت صعود مناسب تر مي‌باشد.

شرح برنامه:

روز اول ساعت 5 صبح برای حرکت از قم در نظر گرفته شده بود که با توجه به ناهماهنگی پیش آمده با راننده ون٬ عملا ساعت 7 صبح برنامه آغاز شد.

با رسيدن ماشین٬ به سرعت كوله‌هارو روي باربند بستيم و از مسير ساوه و بوئين زهرا به سمت قزوين به راه افتاديم.

نظر به اتفاقات پمپ بنزين بوئين زهرا پس از قزوين به سمت الموت و معلم كلايه ادامه مسير داديم و با توجه به توقف هاي بين راهي جهت تهيه نان و... در معلم كلايه به سمت روستاي هنيز حركت نموديم. فاصله قزوين تا معلم كلايه تقريبا 90 كيلومتر است كه طي اين مسير دو ساعت طول كشيد. فاصله روستاي هنيز تا معلم كلايه نيز حدود 38 كيلومتر بود و لي با توجه به شيب زياد جاده طي اين مسير حدوداً دو ساعت طول كشيد، البته در قسمت هايي از مسير كه ماشين نمي‌كشيد مجبور به پياده شدن و هل دادن ماشين شديم.

محصول اصلي باغات هنيز گيلاس و گردو مي‌باشد كه خوشبختانه افراد گروه نيز به لطف سرپرست برنامه و با خريد يك جعبه گيلاس از اين ميوه خوشمزه بي نصيب نماندند.

پس از بستن كوله ها و صرف نهار در امامزاده روستا برنامه در ساعت 4و 15 دقيقه شروع شد. مسير حركت از پشت امامزاده به سمت شمال مي‌باشد. در ابتداي مسير فرودي به سمت رودخانه داشته و پس از گذر از رودخانه از سمت چپ دره در يك شيب تند ارتفاع مي‌گيريم.

پس از مدت كوتاهي از طي مسير باراني شديد شروع به باريدن كرد كه مجبور به پناه گرفتن در زير يك درخت شديم. ولي شدت باران به حدي بود كه مجبور به استفاده از پانچوها و لباس‌های گورتكس‌ها شديم. با كاهش شدت باران ادامه مسير داديم و از ميان بوته هاي زرشك و در ختان كاج گذشتيم. با توجه به پاكوب هاي متعدد موجود در منطقه در يافتن مسير اصلي با مشكل مواجه شديم كه در ادامه با طي يك شيب تند مسير را اصلاح و به پاكوب اصلي برگشتيم. در طول مسير چندين بار از كنار چشمه‌ها گذشيم ولي حدود دو ساعت از ابتداي مسير بعد از روستا از وجود آب و چشمه خبري نبود. ولي در ادامه مسير با گذر از چندين چشمه و رود جاري در كف دره ها به دشتي مملو از ريواس رسيديم. متاسفانه شمش ريواس‌ها خشك بود ولي خوردن ساقه برگ‌ها خالي از لطف نبود. با افزودن ارتفاع به سمت پناهگاه ادامه مسير داديم و تقريبا پس از 5 ساعت 15 دقيق صعود در ساعت 9 و 30 دقيقه به پناهگاه نارنجي رنگ سياهلان رسيديم. از نكات قابل ذكر در مورد پناهگاه ميتوان به وجود چشمه در شمال غربي آن اشاره نمود.

پس از تاريكي هوا و با توجه به حضور يك گروه كوهنوردي در پناهگاه به سرعت چادرها را علم كرده و با تقسيم دوستان در چادرها به خوردن غذا و استراحت پرداختيم.

صبح روز بعد حدود ساعت 5 و 30 دقيقه بيدار شده و پس از صرف صبحانه و جمع كردن چادرها، كوله‌ها را بسته و در ساعت 6 و 30 دقيقه به سمت گردنه حركت كرديم. مسير صعود گردنه از پشت پناهگاه و به صورت تراورسي در جهت قله مي‌باشد و از گردنه نيز مسير پاكوب پس از دور زدن قله از سمت جنوب به سمت چپ منحرف مي‌گردد. از پناهگاه تا گردنه با احتساب يك استراحت در بين راه دو ساعت طول كشيد. بر روي گردنه كوله ها را گذاشته و با سرعت بيشتر به سمت قله حركت مي‌كنيم و باقي مسير تا قله را در مدت يك ساعت طي مي‌كنيم. ساعت 9 و 30 دقيقه موفق به صعود قله 4200 متري سياهلان شديم.

با توقفي 45 دقيقه اي بر روي قله و گرفتن عكس يادگاري و صرف مقداري ميوه و تنقلات مسير بازگشت را در پيش گرفته و با خداحافظي از مناظر ارتفاعات علم كوه و منطقه تخت سليمان در شرق، صات و شاه البرز در جنوب و قلل كنديكان، خشچال و سماموس در غرب و ... به سمت گردنه به راه مي‌افتيم.

در زير قله به كوهنوردان محلي برخورد مي‌كنيم كه صبح از مسير روستاي وناش بالا در شرق روستاي هنيز به قصد صعود قله اقدام نموده بودند و با گرفتن اطلاعاتي در مورد منطقه و تبادل شماره تلفن و خداحافظي از دوستان فرود را به سمت گردنه ادامه مي‌دهيم. با توقفي كوتاه بر روي گردنه جهت صرف چاي در ساعت 11 از روي گردنه مسير فرود به سمت دره دوهزار را در پيش مي‌گيريم.

از كنار يخچال‌ها گذشته و پس از گذر از چندين برفچال در ساعت 12 و 10 دقيقه به گوسفند سراي وني مي‌رسيم. در اين گوسفند سرا از چوپانان كه از روز گذشته به اين محل آمده بودن شير و ماست تهيه كرده و نهار را صرف نموديم. با توجه به وجود آب، گوسفند سرا مكان مناسبي جهت شب ماني مي‌باشد.

پس از صرف نهار در ساعت 14 و 30 دقيقه ادامه فرود آغاز شد و پس از صعودي نسبتا طولاني و گذر از كنار يك چشمه ادامه مسير مي‌دهيم. در قسمت هايي از مسير پاكوب مجبور به افزايش ارتفاع مي‌شويم. افزايش ارتفاع گياهان و پوشش بينهايت غني گل‌ها و گياهان نشان از تغييرات آب و هوايي و چراي ممنوع دام در منطقه است ولي كاهش ارتفاع همراه با جدا شدن از مسير رودخانه ديگر وجود چشمه در منطقه خبري نيست.

در ارتفاعات پايين تر و با توجه به وجود مه در منطقه بارش باران نيز شروع مي‌شود و ادامه مسير در جنگل را با مه و باران ادامه مي‌دهيم. و پس از طي يك ساعت در جنگل به چشمه اي كوچك رسيديم و با ادامه مسير به رودخانه و سپس به جانپناه مي‌رسيم. (جانپناه غير قابل استفاده مي‌باشد).

وجود كنده‌هاي درختان در رودخانه نشانه سيل مي‌باشد كه به گفته دوستان مسير را به كلي تغيير داده است. ادامه مسير را در طول رودخانه ادامه مي‌دهيم و به دشت دريا سر مي‌رسيم. وجود مه غليظ در منطقه باعث شد كه نتوانيم از زيبايي‌هاي بي‌بديل اين دشت استفاده كنيم و با توجه به بارندگي تصميم به ادامه مسير مي‌گيريم و در ادامه با گذر از يك پل ( يك الوار بصورت پل) و طي شيبي تقريبا تند در ساعت 21 و 30 به روستاي عسل محله مي‌رسيم و در اين روستاي زيبا برنامه كوهنوري ما به پايان رسيد. كوله ها را بر روي باربند بسته به سمت كلار دشت به راه افتاديم. شب را در كلاردشت خوابيديم و در روز سوم به سمت قم به راه افتاديم.

گزارش نويس: حسين قرباني

سرپرست: حسین محمدبیگی

(با تشكر از گزارش جامع و زيباي آقايان محمد مهيمني و حامد احساني نژاد)