قله هزار (کرمان) چاپ
گزارش برنامه - گزارش برنامه های اجرا شده
سه شنبه, 10 فروردین 1389 ساعت 11:31

هدف برنامه: صعود قله 4500 متری هزار – بازدید از شهر کرمان

شروع برنامه: غروب پنجشنبه 12 آذر ماه

پایان برنامه: صبح دوشنبه 16 آذر ماه

وسیله نقلیه: قطار و ماشین سواری

هزینه برنامه: 500 هزار ریال

گزارش نویس و عکاس: محمد شاکری موحد

توضیحات منطقه:

کوه هزار در شهر راین با 4501 متر ارتفاع، بلندترین قله استان کرمان می باشد. این کوهستان با 900 کیلومتر مربع وسعت، از کوه های سربنه و سرمشک تشکیل شده که به وسیله ارتفاعات پست تری از سوی غرب به کوه های لاله زار و از جنوب به کوه بهر آسمان اتصال یافته است. در کوه هزار انواع درختان جنگلی از جمله بنه، بادام و ارچن وجود دارد و به دلیل وجود نوعی گیاه دارویی به نام هزار در دامنه های این کوه، آن را هزار نامیده اند.

رودخانه های مرغزار و تهرود آن را از رشته کوههای جبال بارز جدا می کنند. از دامنه های شرقی این کوهستان رودهای گارچیدان و گیشیگان سرچشمه می گیرند و به رودخانه تهرود می ریزند. و از دامنه های شمالی آن رود کشک و چند مسیر سیلابی دیگر به سوی شمال غربی روان می گردند. دامنه های جنوبی و جنوب غربی آن سرچشمه رودهای رودر و هلیل رود است. هر ساله هزاران نفر از کوهنوردان از این کوه زیبا صعود می کنند.

تصویر مربوط به صعود قله هزار توسط گروه کوهنوردی مهر قم – آذرماه 1388

قله هزار را می توان از جوپار، پلوار، چهل تن بردسیر، نشانه، شیر و لاله زار به خوبی دید.

یکی از دره های سرسبز کوهستان هزار، دره اردیکان است که از طریق محور ماشین رو به بخش راین متصل می شود. این روستا بلندترین نقطه مسکونی ایران است و ارتفاع آن 3000 متر می باشد.

همچنین متخصصان فیزیکال ژئودزی سازمان نقشه برداری کشور با اندازه گیری شتاب ثقل قله هزار کرمان نشان دادند همچنان که پیش بینی شده بود و بر خلاف تصورات قبلی، این قله با وجود ارتفاع کمتر نسبت به قله دماوند، دارای کمترین شتاب ثقل در ایران است.

ارتفاعات منطقه هزار در استان کرمان با عرض جغرافیایی کم و در حدود 51/29 درجه و ارتفاع تقریبی 4500 متر به عنوان منطقه دارای کمترین شتاب ثقل ایران تعیین شد.

همچنین با توجه به عرض جغرافیایی بالا (در حدود 66/39 درجه) و ارتفاع کم، نواحی مربوط به بلوک گرمی و منطقه دشت مغان در شمالغربی ایران دارای بیشترین شتاب ثقل در ایران می باشند.

شرح برنامه:

غروب پنجشنبه به اتفاق 5 نفر از دوستان (آقایان علیرضا شیخ نژاد، سعید کریمی، حسین قربانی، ابراهیم مقدم و شاهرخ کرمی) در ایستگاه محمدیه به قطار تهران – کرمان سوار شدیم.

تصویر مربوط به صعود قله هزار توسط گروه کوهنوردی مهر قم – آذرماه 1388

هزینه بلیط هر نفر به صورت رفت و برگشت 250000 ریال است. حرکت قطار از تهران 5 عصر، ورود به قم 6:50 عصر، ورود به کرمان حدود 8 صبح. و در برگشت حرکت از کرمان: 5:50 عصر، ورود به قم 6:20 صبح و ورود به تهران حدود 8 صبح.

صبح روز جمعه پس از ورود به کرمان، آپارتمانی رو که آقای قربانی سرپرست برنامه، از طریق اداره اش تهیه کرده بود تحویل گرفتیم و پس از خوردن صبحانه و تفکیک وسائل، به سمت منطقه راهی شدیم.

در بین راه راهنمامون آقای منصور امینی رو هم سوار کردیم.

راه دسترسی به قله هزار به این صورت هست که در کرمان در میدان سرآسیاب، ماشین های شهر رایِن رو سوار میشین یا ماشین های کرمان – جیرفتی که از مسیر راین میرن. یا اینکه از همون جا دربست میگیرین. هزینه این قسمت از مسیر بسته به قدرت چونه زنی شما از نفری 25000 ریال تا نفری 35000 ریال متفاوته. از شهر راین تا ابتدای مسیر صعود که به آبشار معروفه رو باز باید با آژانس طی کنید که کرایه این مسیر هم بسته به قدرت چونه زنی از 40000 ریال تا 60000 ریال برای هر ماشین متفاوته.

بعد از پیاده شدن در ابتدای مسیر صعود و گذاشتن قرار بازگشت با راننده ها. در ساعت 12:30 شروع به صعود کردیم.

تصویر مربوط به صعود قله هزار توسط گروه کوهنوردی مهر قم – آذرماه 1388

مسیر صعود یک پاکوب در سمت چپ و بالای جاده ای هست که به آبشار منتهی میشه. بعد از طی تقریبا یک ساعت و ربع. و گذر از یک دشت وسیع و تعقیب رودخانه جاری در این دشت، به پناهگاه هزار میرسیم.

تصویر مربوط به صعود قله هزار توسط گروه کوهنوردی مهر قم – آذرماه 1388

در فاصله تقریبا 2 کیلومتری پناهگاه به یه دوراهی میرسیم که سمت راست به سمت پناهگاه و سمت چپ به سمت دره بز کُش میره و با تابلو کاملا مشخص شده، راه انتخابی ما سمت راست هست.

تصویر مربوط به صعود قله هزار توسط گروه کوهنوردی مهر قم – آذرماه 1388

پناهگاه طبق تابلوی نصب شده در سر درش در ارتفاع 3000 متری و طبق اطلاعات جی پی اس ما در ارتفاع 3150 متری! واقع شده. که شامل یک اتاق تقریبا 20 متر مربعی با گنجایش تقریبی 25 نفر در دو طبقه. و یک اتاق مجزا در پشت پناهگاه با ظرفیت تقریبی 8 نفر. سمت چپ پناهگاه نیز زیرسازی و سیمان هست که قابلیت شب مانی در هوای مساعد یا برپا کردن 2 چادر 3 نفره رو داره.

پناهگاه دارای یک چشمه آب هست که ظاهرا در فصول خشک، آب نداره (این تاریخ که مارفتیم آب داشت).

تصویر مربوط به صعود قله هزار توسط گروه کوهنوردی مهر قم – آذرماه 1388

هنگام حضور ما در پناهگاه دو تیم دیگه هم توی منطقه بودن. یک تیم از کرمان که قله رو در اون روز صعود کرده بودن و قصد بازگشت داشتن، یک تیم هم از رشت که مثل ما برای فردا قصد صعود داشتن.

بقیه زمان ما تا شب صرف جمع آوری هیزم، ذخیره آب (از ترس یخ زدن چشمه)، بستن کوله قله، خوردن نهار، پختن شام، خواندن شعر و آواز و گپ های معمول کمپی گشت.

تصویر مربوط به صعود قله هزار توسط گروه کوهنوردی مهر قم – آذرماه 1388

صبح روز شنبه ساعت 4:30 بیدار باش، و 5:30 حرکت به سمت قله. هوا کاملا صاف و بدون باد بود. مسیر نیز طبق اطلاعاتی که دیروز از تیم کرمانی گرفته بودیم، فاقد یخ و دارای برف اندک بود.

 

تصویر مربوط به صعود قله هزار توسط گروه کوهنوردی مهر قم – آذرماه 1388

طبق راهنمایی راهنما شروع به حرکت کردیم. و پس از 2 ساعت در نقطه ای از مسیر که به تاج خروس معروف هست. برای صرف صبحانه توقف کردیم. بعد از اون 3 ساعت دیگه ادامه دادیم تا به قله رسیدیم.

توصیه من به همه دوستان این هست که این قله رو هرگز بدون راهنما صعود نکنن، چون علی رغم ظاهر ساده اش. مسیر در زمستان بسیار گمراه کننده و پیدا کردنش در شرایط برف تقریبا غیر ممکنه و کمترین خطرش میتونه دوباره کاری و اضافه شدن زمان صعود و بیشترینش، گم شدن، پرت شدن و... باشه.

مسیر صعود؛ نکته قابل ذکر دیگه ای نداشت. ارتفاع قله طبق اطلاعات قبلی 4500 متر و طبق جی پی اس خودمون 4518 متربود. البته در اطراف قله ارتفاعاتی بودن که یقینا ارتفاعشون از اونجایی که ما بودیم. بیشتر بود. ولی طبق گفته راهنما و به عللی که نفهمیدیم چی هستن (شاید عدم امکان صعود یا تیغه ای بودن و عدم امکان ایستادن بیش از یک نفر در نوک ارتفاع) اون مکان رو به عنوان قله سنگچین کرده بودن و تابلو گذاشته بودن. بعد از صعود و گرفتن عکس یادگاری راه فرود رو در پیش گرفتیم.

 

تصویر مربوط به صعود قله هزار توسط گروه کوهنوردی مهر قم – آذرماه 1388

در پناهگاه توقف کوتاهی برای جمع آوری وسائل کردیم. و به سمت آبشار حرکت کردیم. همزمان با غروب آفتاب به آبشار رسیدیم. و دیدیم که راننده ها بدقولی کردن و به عبارتی ما رو قال گذاشتن.

با لطف همنوردان رشت، با ماشین اونها به راین اومدیم و برای بقیه دوستامون یک ماشین فرستادیم. در راین هم باز برای کرمان ماشین گرفتیم و حدود 8 شب کرمان بودیم.

در کرمان مختصری خرید برای شام انجام دادیم، شام رو با مهندسی آقای کریمی و من و همکاری آقای مقدم و قربانی در تهیه سالاد درست کردیم. که طبق نظر همگی یکی از خوشمزه ترین غذاهایی شده بود که خورده بودیم.

یکشنبه صبح آقای شیخ نژاد و کریمی جهت بازدید ماهان و زیارت مقبره شاه نعمت الله ولی از اقطاب بزرگ صوفیه به ماهان رفتن و ما نیز به گشت و گذار در کرمان و بازدید از جاذبه های تاریخی (بازار کرمان، کاروانسرای گنجعلی خان، حمام گنجعلی خان، ضرابخانه و...) و تهیه سوغات پرداختیم.

طبق پرس و جوی ما، سوغات کرمان شامل زیره، زیرانداز تزئینی به نام پته، صنایع دستی، سوهان (زرند)، خرما (بم)، و شیرینی به اسم کُلُمپِه می شد.

نهار رو در چای خانه و سفره خانه سنتی وکیل، در بازار کرمان (با حضور موسیقی زنده) خوردیم. و عصر نیز پس از جمع آوری وسائل، به ایستگاه راه آهن رفتیم.

دوشنبه صبح اول وقت نیز در شهر قم برنامه به پایان رسید.

لینک های گالری تصاویر و نقشه GPS این برنامه