شاه البرز چاپ
معرفی مناطق گردشگری - کوهستان ها
یکشنبه, 26 اردیبهشت 1389 ساعت 17:46

قله شاه البرز با ارتفاع 4167 متر در البرز غربي واقع شده   اين رشته كوه مرز طبيعي استان هاي تهران و قزوين را تشكيل مي دهد. دامنه جنوبي آن   به دره طالقان از استان تهران و دامنه شمالي آن به دره الموت از استان قزوين مشرف   است و از مرتفع ترين قلل طالقان و در قسمت شمال آن واقع است. يالهاي موازي شمالي   جنوبي و ديواره هاي ريزشي شمالي از جمله ويژگيهاي كوه شناسي آن به شمار ميرود. وجود يخچالهاي بزرگ در دامنه شمالي قله و همچنين بركه هاي كوچك آبگير در بالاي خط   الرأس هاي شرقي غربي در منطقه اي بنام گردنه شير بشم محل اتصال شاخه فرعي جناح جنوب   شرقي رشته تخت سليمان است و شاه البرز و سات را به آن ملحق مي سازد. در شمال آن   هشت يخچال مهم به مساحت 260000متر مربع مي باشد ارتفاعات خط الراس طالقان را مي  توان از خشچال در منطقه الموت شروع كرد و سپس به زيورچال، سياه كول و ماديان كول كه حدود 150 متر كمتر از شاه البرز ارتفاع دارند رسيد و سپس شاه البرز به موازات سيلان (4250) كه در الموت واقع است و بعد قله سات 4000 متر در شرق شاه البرز از طريق روستاي گزينان و گردنه تنوركان صعود كرد. 

 

  

تصویر برگرفته از وبلاگ مثل کوه

 

در شرق سات رمضان دره، قله ي كلوان 4080متر و سپس ميش چال 4200 متر گردنه هزارچم و قله گردون كوه 4338 متر قرار داند. طالقان از طريق رشته كوههاي تخت سليمان يعني قلل ستاره 4350 متر، گردونكوه 4400 متر، لشگرك بزرگ 4250 متر و لشگرك 4180 متر با مازندران يعني كلاردشت و تنكابن هم مرز است. دو قله مرتفع و بسيار زيباي آلاله سر 4050 متر و ماسه چال و زرين كوه 4200 متر در منتهي اليه شمال شرقي طالقان قرار دارند .همچنين درفك، كهار، ناز، ارژنگ هم بر فراز شاه البرز قابل مشاهده است. آبشاران متعدد و چشمه ساران زلال و پوشش گياهي غني و چشمه ساران زلال و آبشاران متعدد آن، زيبايي كم نظيري به اين قله داده است. قله اي كه در عين حال سفره پرباري براي دامداران منطقه و مأمني گشاده دست براي حيات وحش منطقه است.

  

وضعیت جوی:

ميزان بارندگي نسبتاً زياد اين منطقه كوهستاني و چشمه ساران فراوان و رودخانه هاي فصلي و دائمي آن ، منشأ وجود و پيدايش آبشارهاي زيادي است و اين از ديگر جلوه ها و زيبايي هاي طبيعي طالقان به شمار مي رود. آبشارهاي متعدد فصلي و دائمي در انحناء و سينه كوه ها و دامنه ارتفاعات، چشم ها را مي نوازد از جمله آبشار سفيد آب در جوار مزرعه و كوهي به همين نام كه در غرب قله شاه البرز وجود دارد. روستاي حسنجون در ارتفاعات و دامنه جبال البرز است زمستانهاي سرد و در ساير فصول هواي مطبوع و خنكي داشته است. وجود كوههاي بلند جبال البرز داراي يخچالهاي دائمي كه باعث جريان آبشار وچشمه هاي متعدد دائمي مي باشد. ميانگين درجه حرارت ساليانه در منطقه حدود 5/9 + ، متوسط حداكثر 5/27+ ، و متوسط حداقل 3/11- درجه سانتي گراد و ميانگين بارندگي ساليانه حدود 500 ميليمتر است. باراني ترين ماه سال فروردين و خشك ترين ماه تير مي باشد. ميزان بارش با شرايط توپوگرافيكي متغير است به نحوي كه مناطق كوهستاني نسبت به پايكوه ها و اراضي واقع در دشت از بارش بيشتري برخوردارند. دو جريان عمده باد سرد و گرم در منطقه وجود دارد كه آن را «باد راز» و «باد مه» مي نامند. جريان باد سرد «مه» كه از شمال و شمال غربي جريان مي يابد تحت تأثير سيستم هاي پرفشار عمل مي كند و به افزايش سردي و رطوبت مي انجامد و جريان باد گرم «شره» كه از جهت جنوب شرقي به شمال غربي مي وزد موجب افزايش دما و تبخير و كاهش چشمگير رطوبت مي شود.

 

آب هاي سطحي منطقه در 2 حوزه آبريز جاري است:

1- حوزه شمالي كه از 15 ردخانه كوچك و بزرگ منطقه را كه چشمه سارها و برف آبها سرچشمه مي گيرند و در طي مسير به رودخانه هاي طالقان رود و الموت رود كه در منطقه شيركوه به هم مي پيوندند و رود پر آب شاهرود را به وجود مي آورند. شاهرود در شهر لوشان از استان خارج شده و به سپيد رود مي ريزد تا با آبهاي قزل اوزن آميخته و راهي دريا شود.

2- حوزه آبريز جنوبي كه رودخانه هاي حاجي عرب، ابهر رود را شامل مي گردد و بيش از چهل رود فصلي دامنه هاي جنوبي البرز از جمله ارنزك و ديزج در آن جاري است.

 

پوشش گياهي:

قرار گرفتن در سلسله جبال البرز و وجود خاك حاصلخيز و ميزان رطوبت بالا و وجود چشمه سارهاي متعدد باعث سرسبزي منطقه شده كه باغات ميوه شامل ( گردو – سيب – گيلاس - گلابي – زيتون - زالزالك – زرشك كوهي - بادام كوهي و.... ) درختان چنار - بيد و همچنين وجود گياهان علفي و داروئي و زينتي از جمله: ريواس – تره كوهي – شنگ – كاسني – صعلب - آويشنجو شير - بومادران – برنجاسف و گون و گلهاي شقايق و... وجود دارد كه همچون نگيني ارتفاعات را سبز پوش كرده است و به مثال چادري سبز همراه با گلهاي زرد – آبي – بنفش و سفيد كه بر پهنه اين منطقه افراشته شده خودنمايي مي كرد چشم همه را نظاره گر اين طبيعت مي نمود.

 

پوشش جانوری:

 از پستانداران و پرندگان وحشي كه در جبال شاه البرز زيست مي كند مي توان خرگوش، كفتار، گراز، شغال، گرگ، خرس و پرندگاني نظير عقاب، دم جنبانك، زاغچه، قوش و كبك دري و.... را نام برد.