اجتناب از رعد و برق مشاهده در قالب PDF چاپ فرستادن به ایمیل
مطالب آموزشی - هواشناسی
دوشنبه, 04 خرداد 1394 ساعت 10:51

اجتناب از رعد و برق

حوادث مربوط به رعد و برق به طور متوسط سالیانه 200 نفر را به کام مرگ می‌کشد. افرادی که در مکان‌های مرتفع و روباز هستند، به خصوص سنگنوردان و کوهنوردان که ابزار فلزی به همراه دارند، بیشتر در معرض خطر می‌باشند.

با یک آشنایی ابتدایی در مورد خطرات رعد و برق، می‌توانید از خطرهای مرگ‌آور این حادثه‌ی طبیعی جلوگیری کنید.

شروع هوشمندانه

در مورد مکان مورد نظر جهت اجرای برنامه‌ی کوهنوردی یا سنگنوردی خود تحقیق کرده و اطلاعات خود را در مورد وضعیت هوای آن‌جا و ابرهای باران‌زا (ابرهای سیاه و غول پیکری که ایجاد رعد و برق می‌کنند) بالا ببرید. کمپ خود را جایی برقرار کنید که احتمال مواجهه با این پدیده را به حداقل برسانید و به نحوی برنامه‌ریزی کنید که صبح زود در مناطق پرخطر مانند قله‌ها و گذرگاه‌های مرتفع باشید. در صعودهای خود، مسیرهای فرار را مشخص کنید، دائما هواشناسی را چک کرده و مدت زمانی معقول را برای بازگشتی مطمئن در نظر بگیرید.

خطر را بو بکشید

علائمی که خبر از وقوع زود هنگام رعد و برق می‌دهند عبارتند از:

* غرش‌های آسمانی

* بوی سوختگی در هوا

* سیخ شدن موهای سر

* و نوری آبی رنگ که از اجسام فلزی ساطع می شود.

اگر هر کدام از این علائم را دیدید و یا فاصله‌ی بین صدای رعد و انتشار برق، 15 ثانیه و یا کمتر بود، نشانگر این است که در فاصله‌ی 5 کیلومتری شما رعد و برق صورت گرفته است؛ بنابراین به سرعت محل را ترک کنید.

نواحی امن را انتخاب کنید

کاملا هوشیار باشید و سریع عکس‌العمل نشان دهید و برنامه‌ای برای بازگشت و یا رسیدن به مکانی امن را ترتیب دهید.

بدون هیچ تردیدی در مورد بازگشتن و برداشتن وسایل جامانده، محل را ترک کنید.

به دنبال مکانی بزرگ و طاق‌دار باشید، جایی که بتوانید لوازم را از خود جدا کرده و آن‌ها را چال کنید.

به محض امکان، به منطقه‌ای کم ارتفاع‌تر مثل پای صخره و یا جایی با درختچه‌های کوتاه که در میان درختانی بزرگ هستند بروید. زمین در این شرایط (رعد و برق) به سمت نواحی که مقاومت کمتری دارند، ضربه را منتشر می‌کند؛ بنابراین از سنگ‌های خیس و آن‌ها که با گل‌سنگ پوشیده شده‌اند. آب ریزها - مثل ایستادن زیر درختان بلند سنگ‌هایی با شکاف‌هایی پر از آب غارهای کم ارتفاع و یا وسایل و لوازم مربوط کوهنوردی به شدت پرهیز کنید.

کنترل کردن شرایط

اگر ناگهان در یک موقعیت توفانی غافلگیر شدید، ابتدا سعی کنید که مسیر را برگردید. اگر امکان این کار نبود، لبه‌ای را پیدا کرده و روی وسایلی عایق‌گونه مانند کیسه خواب، طناب، و یا کوله پشتی (بدون قاب‌های فلزی) چمباتمه زده یا بنشینید (ولی دراز نکشید) دستهایتان را از همدیگر و همچنین از زمین جدا کنید. این کارها باعث می‌شود درصد این‌که بدن شما به صورت رسانا عمل کند را پایین بیاورد و اندام‌های شما را محافظت خواهد کرد.

به محض امکان، فاصله افراد گروه را حداقل به اندازه‌ی 15 قدم از همدیگر زیاد کنید در این صورت اگر شخصی دچار سانحه شد، دیگری وی را احیا خواهد کرد.

پانچو و یا بادگیر بپوشید تا دمای بدنتان پایین نیاید و در همان مکان بمانید تا وقتی که فاصله‌ی صدای رعد و انتشار برق افزایش پیدا کند، این بدین معناست که توفان در حال تمام شدن است.

برای شرایط سخت آماده باشید

در این شرایط اگر شخصی دچار برق گرفتگی شود، جدی‌ترین خطر، مسئله‌ی ایست قلبی خواهد بود. باید فورا تنفس شخص و گردش و جریان هوای تنفسی وی را چک کنید. اگر لازم است سی پی آر را برای وی انجام دهید و هر چه سریعتر مصدوم را به مرکز فوریت‌های پزشکی برسانید.

نویسنده: Ty Milgord

ترجمه: بابک دکترزاده

منبع: www.climbing.com

 

آخرین بروز رسانی در دوشنبه, 04 خرداد 1394 ساعت 09:49
 
تمرینات ساده جهت حفظ و افزایش آمادگی جسمانی چاپ
مطالب آموزشی - آمادگی جسمانی
دوشنبه, 03 مهر 1391 ساعت 11:30

در زیر برخی تمرین‌های افزایش دهنده آمادگی جسمانی عمومی به صورت تصویری آورده شده است.

انجام حرکات ورزشی زیر به طور منظم و روزانه باعث افزایش قابل توجه آمادگی جسمانی٬ در کنار تمرین‌های متناسب با رشته ورزشی مورد علاقه٬ خواهد بود.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
انواع ابرها و راه‌های شناخت آن‌ها / بخش دوم چاپ
مطالب آموزشی - هواشناسی
سه شنبه, 17 مرداد 1391 ساعت 11:20

Stratocumulus   (استراتو کومولوس):

به شکل گلوله های تیره رنگ و گروهی در پایین جو تشکیل می شوند. این ابرها باعث بارندگی های سبک به صورت باران یا برف می شوند اما این نوع ابر غالب اوقات در ابتدا یا انتهای هوایی ناپایدار قرار می گیرد و از اینرو می تواند علامت نزدیک شدن توفان باشد و چنانچه بعد از یک توفان این ابرها ظاهر و شروع به ناپدید شدن کرد به معنای شروع هوایی پایدار و صاف است. به لحاظ ظاهری این نوع ابر با نوع Altocumulus    (التو کومولوس) بسیار شبیه است و اغلب در تشخیص این دو اشتباه پیش می آید. یک راه ساده این است که دستمان را به سمت یک تکه ابر منفرد در آسمان بگیریم. چنانچه این تکه ابر اندازه شصت شما باشد ابر از نوع Altocumulus   و اگر به انداز کل دست شما یا بزرگتر بود از نوع Stratocumulus   است.

 

 

Stratus   (استراتوس):

به صورت لایه ای خاکستری یکنواخت در پایین جو تشکیل می شود و  معمولا باعث کدر یا محو کردن خورشید می شوند و بسیاری اوقات به دلیل اینکه از کریستالهای یخ تشکیل شده اند باعث تشکیل هاله نورانی اطراف ماه یا خورشید می شوند. این نوع ابر باعث بارندگی های نرم و لطیف باران یا برف شده و از بالا رفتن مه روی زمین یا پایین آمدن ابرهای قسمتهای بالایی به وجود می آید که خود می تواند باعث تشکیل مه نیز بشود.

  

  

Cumulus   (کومولوس):

ابرهای تکه تکه گلوله ای شکل که در قسمتهای میانی و پایینی جو تشکیل می شوند. پایین آنها تخت است و بالای آنها شبیه گل کلم یا پنبه است . این ابرها به شکل عمودی رشد می کنند و بالا می روند. ممکن است تنها یا به شکل گروهی تشکیل شوند. این ابر ممکن است باعث بارش باران شود  که البته همیشه اینطور نیست. اما این ابر ممکن است  در صورت نفوذ پارامترهای جوی دما ، رطوبت و ناپایداری مقدمه تشکیل ابر خطرناک Cumulonimbus   (کومولو نیمباس) شود.

 

  

Cumulonimbus   (کومولو نیمبوس):

ابرهایی هستند به شکل پف کرده و اغلب تیره رنگ که باعث بروز بارش و توفان شده و در قسمتهای میانی و بالای جو تشکیل می شوند. اشکال مختلفی این نوع ابر دارد:

 

شکل رایج این نوع ابر به شکل سندان آهنگری است یعنی در بالای ابر مسطح و تخت و کشیده می شود :

 

 

به شکل قلمبه قلمبه که لبه های تیز آن نیز گرد شده و تا حدی شبیه Cumulus   (کومولوس) شده اما پایین آن تیره رنگ و تاریک است:

 

 

به شکل کیسه های آویزان شده در زیر ابر :

 

 

همراه با گردباد (تورنادو) در پایین ابر :

 

 

و چندین شکل دیگر که همگی ظاهری مخوف و بزرگ دارند و رنگهای تیره در پایین دارند:

 

 

Nimbostratus   (نیمبو استراتوس):

این نوع ابر در پایین جو به صورت لایه ای تاریک و خاکستری تشکیل می شود و یک ابر باران زا می باشد. به خاطر چگالی بالای این ابر اکثر تابش آفتاب را میگیرد و آسمان را تاریک می کند . این ابر نشانه بارندگی معتدل تا بارندگی سنگین  می باشد. ممکن است زمانی که Cumulonimbus   به صورت وسیع و در ارتفاع پایین آسمان را بپوشاند آنرا با Nimbostratus   اشتباه کنید که وجه مشخصه  Nimbostratus   رنگ روشن تر و بارندگی یکنواخت است.

 

 

نحوه قرار گیری ابرها در جو:

 

 

منبع: وحید نوروزی، وبلاگ چال

تصاویر: محمد شاکری موحد

منابع اصلی:

• دانشنامه جهانی ویکیپدیا http://en.wikipedia.org  

• سایت آلمانی معرفی ابرها www.clouds-online.com

• سایت دانشگاه ریچموند امریکا http://oncampus.richmond.edu

• کتاب مرجع دریانوردی The Mariner’s Handbook

 

 
انواع ابرها و راه‌های شناخت آن‌ها / بخش اول چاپ
مطالب آموزشی - هواشناسی
سه شنبه, 17 مرداد 1391 ساعت 11:05

شناخت نوع ابرهای تشکیل شده در آسمان فواید زیادی برای طبیعت گردان و کوهنوردها دارد که مهمترین آن قدرت پیش بینی شرایط جوی و تصمیم گیری صحیح تر است. هر چند در ارتفاعات بلند سرعت شکل گیری و دگرگونی ابرها شاید انقدر سریع باشد که عملا فرصت چنین کاری را نداشته باشیم اما با داشتن این دانش می توانیم در برخی برنامه های کوهنوردی و سایر برنامه های طبعت گردی مثل جنگل نوردی ، دره نوردی و کویر نوردی هم بهتر تصمیم بگیریم و هم از دیدن ابرها و دانستن نام و عملکرد آنها لذت بیشتری از این زیبایی بالای سرمان ببریم. متن زیر حاصل تحقیق و ترجمه چند روزه در سایتهای معتبر هواشناسی و دانشنامه های مرجع است که جمع آوری و ترجمه کردم .امیدوارم لذت ببرید.

 

 

طبقه بندی عمومی ابرها بر اساس شکل:

چهار دسته بندی پایه برای ابرهای تشکیل شده در جو زمین وجود دارد که بدین شرح است:

 

 Cirro-form   (سیرو):

 

 

سیرو در لاتین به معنای پیچ و تاب زلف است. این دسته ابرها در ارتفاع بالای جو زمین بالای 6 هزار متر تشکیل می شوند و عموما از کریستالهای بسیار ریز یخ به وجود می آیند. ظاهری عموما باریک و سفید دارند ولی به هنگامی که خورشید در افق ارتفاع کمی دارد می توانند دسته های رنگارنگ در آسمان تشکیل دهند. سیروس ها عموما در هوای صاف ظاهر می شوند و با شکل خود جهت حرکت جریانهای هوای بالایی جو را نشان می دهند.

 

Nimbo-form   (نیمبو):

 

 

نیمبو در لاتین به معنای باران است. این دسته ابرها عموما در ارتفاع مابین 2100 تا 4600 متر تشکیل می شوندو باعث بارش بارانهای یکنواخت و مداوم می شوند. چنانچه ابر ضخیم باشد به هنگام بارش قسمتهای پایینی ابر به سمت زمین می آیند.

 

Cumulo-form   (کومولو):

 

 

 کومولو در لاتین به معنای توده و کپه است. این ابرها شبیه گلوله های پف کرده پنبه ای هستند و شکل آنها بیانگر حرکت عمودی جریانهای گرم به سمت بالای جو زمین است .  مقدار تراکم و رطوبت  ابر با پایین ابر که به شکل تخت است ارتباط دارد به این نحو که هرچه این ویژگیها بیشتر باشد ابر بلند قد تر است و پایین تخت ابر در قسمت پایین  قرار می گیرد .گاهی قله این ابرها می تواند به بالای 18 هزار متری جو نیز برسد.

 

Starto-form   (استراتو):

 

 

 استراتو در لاتین به معنای لایه ، پتو و روکش است.  این ابرها می توانند مانند یک روکش کل آسمان را بپوشانند و آسمان را اغلب گرفته و خاکستری می کنند. پایین ان ابرها معمولا کمتر از 500 متر با زمین فاصله دارند و  در تپه ها و کوهها ممکن است به آنها مه بگویند در صورتی که ابر هستند.

بر اساس این چهار شکل کلی ، ابرها به 10 گروه اصلی مختلف بر اساس شکل و ارتفاعی که تشکیل می شوند طبقه بندی شده اند. هرچند هر کدام از این گروهها خود دارای زیر گروههای مختلفی است که گاه به بیش از 10 زیر گروه هم میرسد اما در اینجا فقط به ذکر همین دسته های عمومی که برای شناسایی ابرها کفایت می کنند می پردازم و از بیان اسامی و توضیحات تخصصی هواشناسی پرهیز می کنم. فقط در مورد ابر خطرناک و متفاوت Cumulonimbus   (کومولو نیمباس) چون اشکال زیرگروه آن تفاوتهای زیادی دارند آنها را نیز معرفی می کنم.

 

Cirrus   (سیروس):

بالای 6 هزار متری و از کریستالهای ریز یخ تشکیل می شود. شکل ظاهری آنها باریک و کشیده و کم پشت است  شبیه رشته های نخی یا رشته های پر یا رشته های موی مجعد و سفید رنگ. اگر این نوع ابر به صورت تک تک و پراکنده در آسمان باشد به معنای هوای صاف و پایدار است اما  دسته های انبوه این نوع ابر علامت نزدیک شدن باران است.

 

 

Cirrostratus   (سیرو استراتوس):

این ابرها به شکل رشته های باریک سطح آسمان را می پوشانند و از کریستالهای یخ تشکیل شده اند. گاهی اوقات  در اطراف ماه یا خورشید هاله نورانی به وجود می آورند . اغلب اوقات به خصوص زمانی که در آسمان هاله نورانی تشکیل می دهند علامت بارندگی  در 8 تا 24 ساعت آینده هستند.

 

 

Cirrocumulus   (سیرو کومولوس):

سیروکومولس ها به صورت پولکهای سفید تکه تکه بدون سایه های خکستری ، در ارتفاعات بالای جو همراه با قطرات ریز آب و کریستالهای یخ تشکیل می شوند. این ابرها معمولا خیلی پایدار نیستند و ممکن است به شکل Cirrostratus  (سیرو استراتوس) تغیر شکل دهند. تکه های این نوع ابر از آجا که با زمین خیلی فاصله دارند به صورت تکه های کوچک کوچک دیده می شود بر خلاف  ابر مشابه شان به نام Altocumulus   (التو کومولوس) که در لایه های میانی جو و پایین تر تشکیل شده و تکه های درشت تری داشته و تشکیل سایه نیز می دهند و از طرفی  سیرو کومولس ها معمولا با سایر ابرهای سیروس در آسمان ظاهر می شود.

 

  

Altocumulus   (التو کومولوس):

این نوع ابر به شکل گلوله های سفید یا خاکستری در یک صفحه یا دسته های تکه تکه در لایه های میانی جو تشکیل می شوند و ظاهری پشمی و خشن دارند. این ابرها  تیره تر و بزرگتر از Cirrocumulus   (سیرو کومولوس) و کوچکتر از Stratocumulus   (استراتو کومولوس) هستند. ظهور این نوع ابر در یک صبح گرم و مرطوب تابستان نشانه وقوع توفان همراه با آذرخش در ادامه روز است. همچنین اگر این ابر به قسمتهای بالاتر برود ممکن است باعث بارندگی شود. یک نکته جالب در مورد این ابر نوع تکه ای و لنزی شکل آن است که اغلب توسط مردم به اشتباه بشقاب پرنده گزارش می شود.

  

  

Altostratus   (التو استراتوس):

به شکل لایه خاکستری یکنواخت در لایه های میانی جو تشکیل می شود و تابش نور خورشید را محدود می کند اما اغلب خورشید در آسمان قابل رویت است. به لحاظ رنگ روشن تر از Nimbostratus   (نیمبو استراتوس) و تاریک تر از Cirrostratus   (سیرو استراتوس) هستند. اگر این ابرها ضخیم باشند احتمال بارندگی وجود دارد.

  

 

منبع: وحید نوروزی، وبلاگ چال

تصاویر: محمد شاکری موحد

منابع اصلی:

• دانشنامه جهانی ویکیپدیا http://en.wikipedia.org  

• سایت آلمانی معرفی ابرها www.clouds-online.com

• سایت دانشگاه ریچموند امریکا http://oncampus.richmond.edu

• کتاب مرجع دریانوردی The Mariner’s Handbook

 

 
بولین چاپ
مطالب آموزشی - گره های کوهنوردی
یکشنبه, 15 مرداد 1391 ساعت 14:56

گره بولین

 

کاربرد:

از این گره می‌توانید برای ایجاد کارگاه و هم‌چنین حمایت فرد در صعود و فرود از سنگ‌های کوتاه تا دو و نیم متر استفاده نمائید.

 

طریقه زدن گره:

 

 

گردآوری و تدوین: محمد شاکری موحد

منبع: جزوات آموزشی فدراسیون کوهنوردی و صعودهای ورزشی.

 
<< شروع < قبلی 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 بعدی > انتها >>

صفحه 1 از 13